ก๊อก ก๊อก
"กาแฟค่ะบอส"
พอเห็นว่าเป็นใครที่เอากาแฟเข้ามาให้สายตานั้นแอบมองไปดูอีกคนที่ทำหน้าที่เป็นเลขาในห้อง
"บอสคะ เที่ยงนี้นุชขอไปทานข้าวด้วยนะคะ" ชมพูนุชดูแล้ว ถ้าตัวเองไม่ช่วยตัวเองก็คงไม่มีใครช่วยอีกต่อไป
"ผมมีนัดทานข้าวแล้ว" เขาดูเหมือนจะไม่สนใจคำขอนั้น..ยังก้มหน้าทำงานต่อ
"แต่ดูจากตารางนัดหมายแล้ว เที่ยงนี้ไม่มีนัดทานข้าวกับลูกค้านี่คะ" ชมพูนุชยังคงจู่โจมต่อ
"ผมไม่ได้นัดกับลูกค้า กาแฟเอาไว้นี่แหละ คุณออกไปทำงานได้"
ชมพูนุชรู้สึกเสียหน้ามาก ยิ่งผู้หญิงคนนั้นมาทำงานในห้องเดียวกับเขาแบบนี้ความหวังของเธอก็ริบหรี่ลง "ถ้าตอนเที่ยงไม่ได้ตอนเย็นก็ได้นะคะ"
ดวงตาคมละจากงานที่กำลังทำอยู่แล้วกรอกตาขึ้นมามองคนที่พูด ..ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นแล้วคว้าเอาเสื้อสูทที่พาดไว้หลังเก้าอี้ขึ้นมาสวมใส่
"ใกล้เที่ยงแล้วไปทานข้าวกัน" ชายหนุ่มพูดโดยการมองไปที่เธอคนที่กำลังนั่งทำงานแบบไม่รู้ร้อนรู้หน
