"ทำไมแม่ไม่โทรมาก่อนล่ะครับ"
"ไหนบอกว่าแม่นี่ออกจากงานไปแล้วไง" อัญชัญไม่ตอบสิ่งที่ลูกชายถาม แต่นางมองผู้หญิงอีกคนแบบไม่พอใจ
"ใช่ครับเธอออกแล้ว"
รรรรรรมองไปที่คฑาแบบเสียความรู้สึก เพราะเธอยังไม่ได้ออกสักหน่อย แค่ขอไปทำงานที่อื่นในระหว่างที่รอให้เขาจัดการกับไอ้สองตัวบาทนั่น
"ออกแล้วจะมาวุ่นวายอะไรที่บริษัทนักหนา"
"แม่ครับ ถึงเธอจะออกจากงานแต่เธอก็ยังเป็น.."
"เป็นอะไร.. อ้อ..เป็นผู้หญิงที่ลูก เอาไว้คลายเหงาเหมือนที่ลูกบอกแม่ใช่ไหมล่ะ" นางรู้ดีว่าลูกชายจะพูดอะไรต่อก็เลยรีบชิงพูดขึ้นมาก่อน
"แม่!" คฑามองมาที่เธอเมื่อได้ยินประโยคนั้น
"ที่จริงถ้าลูกต้องการผู้หญิงสักคน..หนูแยมก็ได้นะลูก" ว่าแล้วนางก็มองไปที่ใบหน้าของแยมด้วยรอยยิ้ม
"แม่พูดอะไร?" คฑาก็มองไปเช่นกันมอง..มันเป็นฝีมือของแม่นี่เอง
"ฉันกลับก่อนนะคะ" ดูแล้วยังไงแม่เขาก็คงจะไม่ยอมรับเธอ และระหว่างเธอกับแม่..เขาก็คงจะเลือกแม่โดยท
