“พี่เพลิงเบาๆ ก็ได้… อูย… ผมจุก”
ชายหนุ่มส่ายหน้า ริมฝีปากบิดเบะ ทรมาน ด้วยพี่เขยกดจรวดลงมาลึกมากจนเส้นขนสีดำรอบตอโคน เสียดครูดรูทวารของเมฆ ตอนที่เพลิงแอ่นเอวกระแทกซอยให้เนื้อต่างสีสนิทแน่นเป็นหนึ่งเดียวกัน
“โห… แม่งมิดโคนเลยว่ะ”
เพลิงสะใจ หลุบตาลงมองภาพที่ต่ำลงไปจากสะดือของตัวเอง เห็นภาพของการสอดใส่ชัดเจนเต็มตา มองไวๆ เหมือนแท่งข้าวโพดสีดำที่เสียบคาอยู่ในโพรงเนื้อสีชมพู
“พี่เพลิง… ยะ… อย่าเพิ่งขยับนะ... ฮือๆ”
เมฆร้องเสียงสั่น มือข้างหนึ่งเกาะแขนเขาแน่นเป็นเชิงห้าม มืออีกข้างขยำอยู่กับผ้าปูที่นอนยับย่น ค่อยๆ ตั้งสติพร้อมๆ กับพรูลมหายใจหนักอึ้งออกมาให้เขาเห็น
“เอ็งไหวมั้ย… ”
เพลิงถามด้วยความเป็นห่วง
“ไหว… ”
เมฆกัดฟันตอบ ความเสียวไม่เคยปรานีใคร จากนั้นร่างกายก็ระทดระทวยอ่อนเปลี้ยเพราะว่าเพลิงค้อมไปหน้าลงมาไล้เลียปลายลิ้นดูดนมอย่างหิวกระหาย ขณะขยับสะโพกโยกเอวกระเด
