น้องเมียสงสัย
“ใช่... ก็จับหล่น... จับหล่น... มือไม้มันอ่อนเปลี้ยไม่มีเรี่ยวแรงเอาเสียเลย”
เพลิงทำสุ้มเสียงให้ฟังดูน่าสงสาร ได้จังหวะก็สำออยไม่หยุด
“โห… ร้ายแรงขนาดนั้นเชียวหรือ?”
เมฆทำหน้าเห็นใจ
“ใช่... ถ้าเอ็งจะกรุณา... ช่วยอาบน้ำให้พี่นะ คิดว่าเอาบุญก็แล้วกัน”
พี่เขยอ้อนวอนตาละห้อย เมฆทำหน้าเห็นใจ ถ้าหากเขาเจ็บจริงอย่างที่ว่าก็น่าสงสารเอาการ ดูจะใจดำเกินไปถ้าต้องเอ่ยปฏิเสธเขา
“งั้นก็ได้... ”
ชายหนุ่มวางมือจากการเช็ดตัวให้เขา ประคองร่างสูงใหญ่ของเพลิงก้าวมายังห้องน้ำที่แยกออกมาจากเรือน ปลูกสร้างอยู่ใกล้ป่ากล้วยหลังบ้าน
เมื่อน้องเมียพยุงร่างสูงใหญ่ของพี่เขยมาจนถึงห้องน้ำ
“ช่วยถอดเสื้อให้พี่หน่อย”
ได้ทีเพลิงรีบขอ เขาปลดกระดุมออกทีละเม็ดจนสุดแนวสาบเสื้อ แต่คงยกมือขึ้นเปลื้องเสื้อออกจากไหล่ไม่ไหว
“ผม
