วันต่อมา
เกาะส่วนตัว
อลินนั่งอยู่ริมหาด มองลูกปลาเล่นก่อกองทรายกับเสี่ยปอร์ วันนี้ปกรณ์ใส่กางเกงสามส่วน เสื้อฮาวายสีขาวลายสีฟ้า ลายเดียวกับชุดของลูกปลาและเดรสยาวที่อลินใส่ ธีมพ่อแม่ลูก คนพ่อเป็นคนเสนอกับลูก ลูกสาวก็ดีใจใหญ่ที่จะได้ใส่ชุดครอบครัวแล้วพอลูกอ้อนแม่ก็ต้องยอมใส่ ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ลูกปลาต้องรักและผูกพันกับเสี่ยปอร์มาก แล้วถ้าวันหนึ่งเสี่ยต้องไปอยู่กับครอบครัวขึ้นมาคนที่เสียใจก็ต้องลูกปลาอีกน่ะสิ ตอนนี้ก็คงไม่ต่างจากบ้านเล็กบ้านน้อย ไม่ต่างจากคำว่าเมียเก็บ ทั้งที่ไม่อยากจะเป็น พอเอาเข้าจริงก็เลือกไม่ได้ ท้ายที่สุดอลินก็เห็นความสุขของลูกเป็นที่หนึ่ง ยอมทุกอย่างเพื่อลูก
“แม่ลินขาปราสาททรายของลูกปลาสวยไหมค้า” เด็กหญิงปรารถนาตะโกนเรียกแม่ลินคนสวยให้ดูกองทรายที่ก่อเป็นปราสาทโดยฝีมือพ่อปอร์คนเก่ง “แม่ลินขามาดูใกล้ ๆ ค่า”
“ค่า แม่ลินมาแล้ว” อลินลุกมาหาลูกสาว เดินมานั่งข
