อลินเดินตามหลังยายชบาเข้ามาในครัวเงียบ ๆ พร้อมหัวใจที่สั่นไหวเพราะความกลัว ยายชบานั่งลงที่เก้าอี้ ด้านหน้ามีหม้อกล้วยบวชชีซึ่งมันเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“นั่งสิ”
“ค่ะ” ขนมเสร็จแล้วถ้างั้นเหตุผลอะไรถึงให้อลินมาอยู่ในครัวหรือว่ายายชบาต้องการจะพูดอะไรงั้นเหรอ ก็คงไม่แคล้วโดนต่อว่าอีกตามเคยในเมื่อยายชบามีหลานสะใภ้อยู่แล้ว ยายคงเข้าใจว่าอลินเข้ามาแทรกกลางระหว่างครอบครัวของเสี่ย เวลานี้ในหัวอลินคิดมากมายไปหมด มีแต่เรื่องลบ ๆ ทั้งนั้น
“รู้จักปอร์นานหรือยัง”
“สิบกว่าปีแล้วค่ะ”
“นานขนาดนั้นทำไมไม่แต่งงานกับปอร์ ทำให้เรื่องมันยุ่งยากทำไม”
“เขาไม่ได้รักลินค่ะ เขาบอกว่าลินไม่คู่ควรกับเขา”
“ปอร์น่ะสิไม่คู่ควร อีโก้สูงจนได้เรื่อง นี่ถ้ายายรู้ว่าข่าวคึกโครมตอนนั้นเป็นเพราะหลานตัวดีของยายสร้างเรื่องไว้ยายจะจัดการให้เด็ดขาด ปล่อยให้หนูลินแบกรับเรื่องนั้นคนเดียวได้ยังไง แล้วยังข่มขู่หนูลินอีก ยายฟาดไปหล
