ภายในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์เบอร์ลัสโคนิอัดแน่นไปด้วยญาติมิตรและเพื่อนสนิทหลายคนของเจ้าของบ้านหนุ่มหล่อ อเล็กซิโอนั่งอยู่บนโซฟาตัวหนึ่งด้านซ้ายมือโดยมีร่างอรชรของสโรสินีนั่งอยู่เคียงข้างพวกเขาดูมีความสุขเหลือเกิน ขณะที่โซฟาตัวตรงกันข้ามกับที่อเล็กซิโอกับสโรสินีนั่งมีร่างของแมทธิว บราวน์พี่ชายต่างบิดาของเฟเบียนนั่งอยู่ ข้างกายมีอลิซสาวน้อยแสนสวยนั่งหน้าบานอยู่ข้างๆ ลัลนาปลายตามองหนุ่มหล่อระเบิดอีกคนหนึ่งที่สโรสินีบอกว่าชื่อจามาลที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวใกล้ๆ กับอเล็กซิโอ ก็พบว่าเขาลอบมองอลิซอยู่เป็นระยะ
“อ้าว เฟบบี้... พาสวยมานั่งตรงนี้สิ จะได้คุยกัน...”
เสียงเรียกของอเล็กซิโอที่ดังขึ้นทำให้ลัลนาต้องละสายตาจากทุกคนมายิ้มบางๆ อย่างเอียงอายให้กับอเล็กซิโอและสโรสินีที่มองมาด้วยสายตารู้ทัน
เฟเบียนยิ้มน้อยๆ ขณะพาหล่อนไปทรุดนั่งบนโซฟาอีกตัวที่ว่างอยู่ อ้อมแขนของเฟเบียนไม่ละไปจากกายสาวของหล่อนเลยแม้
