ไม่คิดว่าผู้หญิงที่พรวดพราดข้ามถนนจนแทบจะถูกรถของเขาชนจะเป็นลัลนา...
เฟเบียนถอนใจออกมาด้วยความสับสน หล่อนยังคงเหมือนเดิม สวยเหมือนนางฟ้า แม้ว่าจะดูเศร้าสร้อยยิ่งนักก็ตาม ชายหนุ่มสลัดศีรษะแรงๆ จนเส้นผมยุ่งเหยิงเพื่อขับไล่คืนวันหวานชื่นที่เคยมีร่วมกันให้หลุดร่อนออกไป แต่ยิ่งสะบัด ยิ่งพยายามผลักไสเท่าไหร่ ภาพความสุข ภาพความเสน่หาก็ยิ่งถล่มทลายเข้ามาภายในอกมหาศาล
หนึ่งปีที่ผ่านมาเขาไม่สามารถลืมลัลนาได้อย่างที่ใจต้องการเลยแม้แต่น้อย ทุกวัน... ทุกคืน และทุกวินาที ภาพของลัลนาตามหลอกตามหลอนราวกับผีร้าย เขาเจ็บปวด เขาทรมานกับการทรยศของหล่อน เขาอยากจะสาปส่งหล่อนไปให้ไกล และไม่ต้องการจะพบเจอกันอีก แต่... ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง เหมือนนรกสาปแช่ง เขาพบหล่อนบนถนนอีกครั้ง และไอ้ความคิดที่จะอยู่ห่างๆ หล่อนในขณะนี้มันเหลือน้อยเต็มทน
เขาต้องการลัลนา... ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม นางบำเรอ
