“คุณฟ้าคะ... คุณอเล็กฝากเช็คเงินสดเอาไว้ให้ค่ะ”
สาวใช้ที่เป็นคนมารับน้องปุณณ์กลับไปคฤหาสน์หลังงามของอเล็กซิโอเอ่ยขึ้นกับหล่อนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
สโรสินีฝืนยิ้มทั้งๆ ที่ภายในอกไม่ได้อยากจะยิ้มเลยแม้แต่น้อย “ฝากขอบคุณเขาด้วยนะ แต่ฉันไม่รับหรอกจ๊ะ”
“แต่ว่า...” สาวใช้อึกอักเมื่อเห็นสโรสินีไม่ยอมรับเช็คเงินสดที่อเล็กซิโอฝากมาให้
“บอกเขาว่าฉันไม่ต้องการ และฝากลาเขาให้ฉันด้วยล่ะ...”
สโรสินีโบกมือให้กับน้องปุณณ์ที่ก้าวขึ้นไปนั่งบนรถ และกำลังจะเดินเข้าไปในบ้าน แต่สาวใช้ก็เรียกเอาไว้ซะก่อน
“คุณฟ้า... จะไปไหนหรือคะ”
สโรสินีหันกลับไปยิ้มบางๆ หล่อนไม่ตอบแต่เลือกที่จะถามกลับไป “แล้วเจ้านายของเธอใกล้จะกลับมาหรือยังล่ะ”
“เห็นว่าวันพุธหน้าก็จะกลับมาแล้วล่ะค่ะ”
ไม่รู้ว่าหัวใจมันเป็นบ้าเป็นบออะไรนักหนา แค่ได้ยินว่าอเล็กซิโอจะกลับมาเท่านั้น ไอ้ความตั้งใจเดิมที่จะหนีไปมันก็เริ่มหมดลงกะทันหันซะแล้ว อ
