การเผชิญหน้ากับอเล็กซิโอในห้องนอนมันไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดีเลยแม้แต่น้อย...
สโรสินีคิดด้วยความเศร้าหมอง ขณะยืนมองคนตัวโตก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา ร่างกายสูงใหญ่น่าเกรงขามยังสมบูรณ์แบบเช่นเดิม ทุกท่วงท่าที่เขาก้าวเดินเต็มไปด้วยความสง่างาม มันกระชากอากาศบริสุทธิ์ออกไปจากปอดของหล่อนจนแทบหมดเกลี้ยง
ให้ตายเถอะ... ทำไมหล่อนถึงได้คลั่งไคล้ผู้ชายคนนี้นักหนานะ ทำไมจะต้องรู้สึกอยากจะวิ่งกระโจนเข้าใส่พ่ออเล็กซิโอจอมเย็นชานี่ในแทบทุกๆ เสี้ยววินาทีด้วย เขาก็แค่หล่อ... ใช่ หล่อมาก หล่อสุดๆ ในเลิศล้าเท่านั้นเอง แถมยังรวยสุดกู่อีกต่างหาก
หญิงสาวถอนใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความเวทนาตัวเอง หล่อนต้องบ้าไปแล้วล่ะที่เอาแต่นั่งน้ำลายยืดจ้องมองอเล็กซิโอไม่วางตาแบบนี้
ไม่...! ร้อยไม่ พันไม่ หล่อนไม่มีทางยอมให้ผู้ชายหลงตัวเองคนนี้รู้หรอกว่าหล่อนน่ะหลงใหลได้ปลื้มเขามากมายแค่ไหน เพราะแค่นี้พ่อเจ้าประคุณก็แทบจะเดินเท้
