ลัลนาขยับเรือนกายเปลือยเปล่าลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความยากลำบาก ความเมื่อยขบจากการร่วมรักมาราธอนในเมื่อคืนนี้และหลายคืนก่อนหน้าทำให้บางส่วนในกายสาวเจ็บระบม หญิงสาวหน้าแดงก่ำเมื่อเฟเบียน บราวน์เดินตัวเปล่าออกมาจากห้องน้ำ
เฟเบียนหันมามองหล่อน ก่อนจะพูดออกมาด้วยความขบขัน “ยังอายอีกหรือ ผมไม่เห็นรู้สึกแบบนั้นเลย”
“ฉันไม่ได้หน้าด้านแบบคุณนี่คะ...”
คนตัวโตที่ตั้งใจจะเดินตรงเข้าไปในห้องแต่งตัว เปลี่ยนทิศทางมายังเตียงนอนแทน ลัลนาหน้าแดงแล้วแดงอีกเมื่อพ่อคนตัวโตพาทุกส่วนของร่างกายมาหยุดใกล้ๆ ตรงหน้า แถมไอ้สายตาไม่รักดีของหล่อนมันยังเลือกมองในสิ่งที่ไม่ควรจะมองอีกต่างหาก
“ฉันไม่จำเป็นต้องอายต่างหากล่ะ...” เขาชะโงกลงมาหา สายตาสีน้ำตาลเข้มอัดแน่นไปด้วยความหิวกระหายดั่งเช่นทุกครั้ง
“ในเมื่อทุกส่วนของฉันถูกปากถูกลิ้น และฝ่ามือนุ่มๆ ของเธอสำรวจมาหมดแล้ว”
“อ๊ะ...”
ลัลนาอุทานออกมาด้วยความเสียวซ่า
