หลายเดือนต่อมา…
-มหาวิทยาลัย×××-
เวลา 16.00 น.
NUMNIM TALK
“เมื่อไหร่จะเลิก” ไอ้พี่ที่ยืนเอาหลังพิงกับรถอยู่เอ่ยถามฉันด้วยใบหน้าที่หน่ายเซ็ง
“อะไรอะ จู่ ๆ มาถามเลิก แน่ใจแล้วเหรอ พูดมาแบบนี้” ฉันทำหน้าบึ้งตึงใส่เขาทันใด มันน่าโมโหไหมล่ะ
“มึงนี่ไม่เคยเข็ดเลยเนอะ รู้อยู่ว่ากูเป็นยังไงก็ยังกวน” ไอ้พี่มันขมวดคิ้วใส่ฉันค่ะ
“มีแฟนก็กวนแฟนสิจ๊ะ จะให้กวนชู้ที่ไหน” ฉันพูดพร้อมกับยื่นมือไปบีบดึงสองแก้มของไอ้พี่
“กล้าพูดคำว่า ‘ชู้’ แสดงว่ารับรู้ดีแล้วว่าจะเจออะไร” ไอ้พี่มันโหด มือบีบปลายคางของฉันพร้อมทำหน้าเหี้ยมใส่
“ง่ะ… อย่านะ เมื่อกี้ยังถามเลิกอยู่เลย” ฉันแสร้งปัดมือออก
“อย่ามาเนียน กูหมายถึงเลิกสอดส่องสายตาลอกแลกเวลาเดินมาหากู”
“เอ้า ก็เผื่อมีใครตามพี่ไงจ๊ะ เผื่อมีโรคจิตแอบตามแฟนนิ่ม นิ่มจะได้ตบมัน” ฉันอธิบายพร้อมรอยยิ้มสวยที่ใบหน้า
คือตั้งแต่เกิดเรื่องน้องเวฟขึ้นนั้น พอไอ้พี่มารับฉัน
