-บ้านฮอลล์จิว-
เวลา 20.32 น.
NUMNIM TALK
“แค่เรื่องเดียวเท่านั้นที่กูกลัวว่ามึงจะทิ้งกู เรื่องอื่นกูไม่กลัวสักนิด เพราะกูจะไม่มีทางปล่อยมึง กูรักมึง” ถ้อยคำที่แว่วมา ถ้าจะบอกว่าฝันก็อาจจะใช่ เพราะฉันหลับไปแล้ว แต่ยังได้ยินประโยคเหล่านี้
คงจะฝันนั่นแหละ
เพราะเมื่อฉันลืมตาตื่น ไอ้พี่เคลิ้มก็หลับอยู่ข้างกาย คงไม่ใช่เขาที่พูด ฉันลุกขึ้นจากเตียง และเดินเข้าห้องน้ำ อาบน้ำล้างตัว เพื่อรอกลับห้อง ฉันเป็นห่วงแมว
สิบนาทีต่อมา…
“ตื่นนานแล้วเหรอ” เปิดประตูห้องน้ำออกมาฉันก็เอ่ยทักไอ้พี่เคลิ้มที่นอนหันหน้ามามองฉัน
“มึงลุกกูเลยรู้สึกตัว แล้วนี่จะไปหนอะ”
“กลับห้องไง คิดถึงบัวลอยไข่หวาน” ฉันบอกและเดินมาที่ตู้เสื้อผ้า หาเสื้อผ้าของไอ้พี่มาสวมใส่
“ไม่นอนนี่วะ ดึกแล้ว”
“ไม่ดึกหรอก กลับด้วยไหมอะ หรือพี่จะนอนนี่” ฉันสวมเสื้อผ้าพลางหันหน้าไปสบตามอง
“ที่ถามคือใช้สมองแล้วใช่ไหม” ไอ้พี่มันชักสีหน้าใส่ฉั
