“ไอ้ตะวันเดี๋ยวก่อนดิวะ” ไผ่เอ่ยเรียกเพื่อนที่เอาแต่จ้ำอ้าว
“เดี๋ยว ๆ ไอ้สัส! มึงจะรีบไปไหน” ไผ่เอ่ยถามเพื่อนรีบทำราวกับว่าที่ไหนเขาแจกทองงั้น
“กูจะให้คนไปจัดการกับเด็กนั่น”
“เด็กนั่น เด็กไหนวะ” ไผ่เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ เขาไม่รู้ว่าเพื่อนพูดถึงใครตะวันส่งมือถือในมือให้ไผ่ดูไผ่ต้องเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อเมื่อเห็นข้อความทั้งหมดในจอมือถือ
”โหไอ้สัส! เชย ๆ เฉิ่ม ๆ อย่างยัยเด็กแว่นเนี่ยอะนะจะมาร่วมมือกับยัยโรสนั่น กูไม่อยากจะเชื่อ“ ไผ่เอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อว่าเด็กแว่นคณะแพทย์จะมาร่วมมือกันกับโรสได้
“มึงจะเอายังไงกับยัยเด็กนี่วะ” ไผ่เอ่ยถามตะวัน
“กูจะสั่งสอนมันให้หลาบจำ” เขาเอ่ยบอกเพื่อนเพราะมิ้นท์ก็เป็นอีกคนที่ทำให้คนรักและลูกของเขาต้องเจ็บตัว คนของตะวันหลังจากได้รับคำสั่งวิ่งขึ้นรถและขับรถออกจากบ้านไปทันที
“เออ อย่าถึงขั้นฆ่าเลยวะน้องยังเด็กคงเพราะชอบมึงมากเลยหลวมตัวทำเรื่
