ตะวันวางร่างบางลงบนเตียงนอน ก่อนจะหันไปมองรอบๆห้องที่กว้างพอสมควร ภายในสะอาดเป็นระเบียบบอกให้รู้ว่าคนดูแลๆห้องนี้เป็นอย่างดี
“อือ! ร้อนจังคุณช่วยเปิดแอร์ให้ฉันหน่อยสิ” น้ำอิงรู้สึกร้อนรุ่มไปหมด มือเรียวพยายามปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาที่ตัวเองใส่อยู่ออก เนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ มือไม้สั่นเทาราวกับเจ้าเข้า สมองไม่รักดีคิดจิตนาการไปถึงไหนต่อไหน อีกทั้งสายตาของเธอก็ยังพร่ามัวมากเหลือเกิน
ตะวันแสดงความมีน้ำใจด้วยการเปิดแอร์และปรับอุณหภูมิให้เธอก่อนที่เขาจะเดินมาหาน้องที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง
”มาครับ พี่ช่วยถอดเสื้อ“ เมื่อเห็นน้องพยายามถอดเสื้อ ตะวันเอื้อมมือไปถอดกระดุมให้ ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าขาวนวลที่แดงระเรื่อขึ้นเพราะฤทธิ์ยา
”อาบน้ำไหมพี่พาไป“ ตะวันเอ่ยถาม ก่อนจะถอดเสื้อของน้องออกจากตัว เขาจ้องมองเนินอกขาวเนียนที่มีบราเซียสีดำประคองไว้อยู่
ใจกลางความเป็นชายค่อยๆพองฟูขึ้นอยู
