“นั่งรอพี่ตรงนี้ก่อน” เขาพาน้ำอิงไปนั่งลงบนโซฟาก่อนจะวางมือถือกับกุญแจรถไว้บนโต๊ะตรงหน้าเธอ และเดินออกจากห้องไปยังห้องอาจารย์ประจำวิชาเพื่อเอาหัวข้อรายงาน ทว่าในขณะที่น้ำอิงกำลังนั่งเขี่ยมือถือดูแก้เบื่ออยู่นั้น
“อ้าว..น้องน้ำอิงแล้วไอ้เหี้ยตะวันละครับ” ไผ่เห็นประตูห้องเปิดอยู่ก็คิดว่าตะวันมาแล้วแน่ๆเลยเดินมาดู
“น่าจะไปหาอาจารย์นะคะ”
“แล้วนี่ไปไหนกันมาเหรอครับ น้องน้ำอิงตกลงคบกับมันแล้วเหรอครับ” ไผ่กับธันวาเดินไปนั่งตรงข้ามกับน้ำอิงและเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“ไม่ค่ะ”
“ไม่! เห็นไหมไอ้ธันกูว่าแล้วว่าไอ้เหี้ยตะวันมันมโนไปเอง” ไผ่หันไปบอกธันวาหวยละซื้อไม่ถูกจริงๆ
“เสือก!“ ตะวันเดินกลับมาทันได้ยินที่ไผ่ถามน้ำอิงพอดี เธอตอบเพื่อนเขาว่า ไม่ เสียงดังฟังชัดและน้ำเสียงของเธอก็ยังหนักแน่นเอามากๆ ตะวันเดินไปนั่งลงข้างๆน้ำอิงทันทีที่เขาลงนั่งคนด้านข้างก็ขยับออกไปทันทีเช่นกัน
”นั่งใกล้ก็ไม่ได
