“ทำค่า ทำกัน เป็นเมียยย”
เจ้าของห้องที่เช็ดตัวให้เด็กดื้อเสร็จแล้วส่ายหัวออกมาด้วยความเหนื่อยใจ ไม่คิดว่าพอเมาแล้วขอจันทร์จะเป็นเช่นนี้ให้เห็น อีกฝ่ายคงอยากจะหาเงินไปคืนเพื่อนเรื่องดวงตาจริง ๆ แต่เงินที่รักษาตานั้นไม่ได้มาจากอิงดาวเลยสักบาทเพราะเขาเป็นคนออกให้และขอร้องไม่ให้เธอบอกกับขอจันทร์เองว่าเป็นคนอยากช่วย เนื่องจากลัวว่าหญิงสาวก็ไม่รับความหวังดีของตนเอง ขอจันทร์จึงเข้าใจแบบนั้น
“ทำอะไรล่ะยัยดื้อ นอนได้แล้ว ใส่เสื้อเองได้อยู่ใช่ไหม”
“ไม่ทำ สามีไม่รักเรา ฮึก...”
ฉิบหาย คราวนี้น้ำตามาเลยเป็นสาย คนที่กะว่าจะผละออกมาให้หญิงสาวได้พักผ่อนบนเตียงของตัวเองถึงกับนิ่งอยู่แบบนั้น ก่อนจะต้องเปลี่ยนเป็นตกใจยามคนที่นอนร้องไห้งอแงอยู่รั้งลำคอของเพลิงกัลป์ลงไปจูบซับค้างเอาไว้แล้วละออกไปเฉย ๆ
“ขอจันทร์...”
“เราชอบพี่ ทั้งที่รู้ว่าใจร้ายใส่กันขนาดไหนก็ยังชอบพี่อยู่อีก เราอยากโกรธ หรือไม่ก็เกลียดช
