“ขอจันทร์!” นักข่าวสาวที่เสร็จจากงานในเวลาเช้าของวันถัดมารีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปหาเพื่อนที่กำลังนั่งนิ่งอยู่กับพนักงานที่เธอจ้างวานเอาไว้ให้ช่วยดูแลขอจันทร์ หากมาแล้วไม่ได้พบกับเพลิงกัลป์เจ้าของห้อง ทำเอาอิงดาวอดที่จะหดหู่ใจไม่ได้ รวมถึงเรื่องที่เพิ่งได้ทราบมาอีกด้วย
“อิง... มาแล้วเหรอ”
“ขอโทษนะ แต่ถ้าเขาไม่ได้กลับเข้ามาที่คอนโดทำไมถึงไม่นอนอยู่ข้างบนนั้นเลย เพราะยังไงมึงก็ยังถือว่าเป็นภรรยาเขาอยู่ เขาคงไม่ใจร้ายขนาดที่ว่าให้มึงลงมารออยู่ข้างล่างแบบนี้หรอก” อิงดาวหันไปพยักหน้าให้พนักงานสาวที่ยืนอยู่เป็นเพื่อขอจันทร์เชิงบอกให้หล่อนไปกลับบ้านไปได้แล้ว เพราะคงหมดเวลางานตั้งแต่เมื่อคืน ก่อนจะสังเกตเพื่อนที่ดวงตานั้นบวมช้ำคล้ายผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก
“พี่ฟื้นแล้วใช่ไหม... พี่พาจันทร์ฟื้นแล้วใช่ไหมอิง”
“ใครบอกมึง”
“จริง ๆ ด้วยสินะ”
พาจันทร์ไม่คิดจะให้ใครส่งข่าวมาบอกน้องสาวแท้ ๆ อย่างเธ
