คุณด้าพาฉันเข้าไปในห้องรับรองสุดหรูของคลับที่ซ่อนตัวอยู่หลังประตูบานใหญ่ ภายในตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หนังราคาแพง มีบาร์เครื่องดื่มส่วนตัวภายในห้อง แล้วเกือบครึ่งห้องก็เป็นบานกระจกที่ทำให้ได้เห็นบรรยากาศของผับ เรียกได้ว่าความหรูหราของโต๊ะวีวีไอพีที่ยัยมิ้มจองนั้นไม่ได้ครึ่งของห้องนี้เลยล่ะ
“ดื่มอะไรหน่อยไหมคะ ห้องส่วนตัวตรงนี้จะมีพนักงานบาร์ประจำอยู่หนึ่งคน สามารถสั่งเครื่องดื่มได้ไม่จำกัดเลยนะคะ” คุณด้าหันมาถามพลางเดินไปนั่งโซฟาใหญ่กลางห้อง ก่อนที่ฉันจะเดินตามไปนั่งเช่นกัน
“งั้นไม่เกรงใจนะคะ ขอเป็น Old Fashioned แล้วกันค่ะ” ฉันตอบชื่อเมนูโปรดออกไป เพราะตอนนี้เวลานี้ ความเครียดสะสมมันทำให้ฉันต้องการอะไรที่แรง ๆ พอจะดับความว้าวุ่นในใจ
“รู้จักเมนูขึ้นชื่อของคลับนี้ด้วยเหรอคะเนี่ย แสดงว่านีนี่มาคลับนี้บ่อยสินะคะ” คุณด้าเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ
“เปล่าค่ะ เคยมาแค่ครั้งเดียว เพื่อนชวนมาแล้วแนะนำ
