ฉันยืนล้างจาน ส่วนคอปเปอร์เก็บกวาดพื้นที่ให้เรียบร้อย ทีแรกคอปเปอร์บอกให้ฉันนั่งเฉย ๆ เขาจะจัดการทำความสะอาดเอง แต่ฉันน่ะทนเห็นการล้างจานแบบนั้นไม่ได้หรอก มีหวังนอกจากไม่สะอาดแล้ว ยังได้แตกเป็นแถบแน่ เลยแบ่งหน้าที่กันดีกว่า
“คอปเปอร์ ว่าแต่นายทำอาหารเป็นด้วยเหรอ” ฉันที่ล้างจานอยู่หันไปถามคนที่กำลังเช็ดเคาวน์เตอร์ครัวข้าง ๆ
“ครั้งหนึ่งผมเคยให้พี่วินสอนเข้าครัวน่ะ ก็ทำพวกเมนูง่าย ๆ แต่ก็ทำได้ไม่นานก็เลิก”
“ทำไมล่ะ นี่แค่กุ้งผัดผงกะหรี่นายยังทำอร่อยขนาดนี้เลยนะ”
“แต่พี่ผมก็ทำอร่อยกว่าอยู่ดี”
“อร่อยคนล่ะแบบน่า ของนายตอนนี้มันก็อร่อยมาก ๆ แล้วนะ” ฉันหันไปพูดและยิ้มให้ เขาเองก็ยกยิ้มมุมปากตอบกลับมา
“แม้ผมจะไม่ได้ชอบทำอาหารมากนัก แต่ถ้าพี่ชอบอาหารที่ผมทานผมอาจจะคิดไปเรียนอีกหน่อยก็ได้”
“ถ้านายไม่ชอบก็ไม่ต้องฝืนหรอก เพราะจริง ๆ แล้วอาหารมันก็อร่อย แต่สิ่งที่พี่ชอบมากกว่าคือนายนะ”
‘กรี้ด~
