ตอนที่ 60
นัดบอด
(รุ่งเช้าวันต่อมา)
ฉันออกจากคอนโดขับรถตั้งแต่เช้าเพื่อกลับบ้านที่อยู่แถบชานเมือง จนกระทั่งมาถึงหน้าบ้านไม้สองชั้นขนาดกลาง บรรยากาศร่มรื่นเต็มไปด้วยต้นไม้และนอกไม้นานาพรรณที่พ่อชอบปลูก และยิ่งมายืนเท้าสะเอวมองจากหน้าบ้านที่แสนจะธรรมดาแบบนี้ฉันยิ่งไม่ค่อยเข้าใจ
“นี่นะเหรอ บ้านของเศรษฐีร้อยล้าน?” ฉันพึมพำกับตัวเอง “ใครมาเห็นจะรู้เนี่ย ว่าพ่อแม่ของฉันจะรวย นี่ก็ปิดบังได้เนียนกริบมาจนฉันอายุ 30 ปีเต็มๆ”
พอมานึกย้อนไป...จริง ๆ พวกท่านก็ปล่อยไก่เกือบความแตกมาหลายครั้ง เอาจริงฉันพลาดเองที่ไม่เอะใจตอนนั้น แต่มาเอะใจเอาซะตอนนี้ ทุกเดือนฉันจะโอนเงินครึ่งหนึ่งของเงินเดือนมาให้พวกท่านตลอด เพราะกลัวว่าพวกท่านจะไม่มีกิน แต่ว่าน่ะพวกท่านไม่เคยบ่น ไม่เคยขอเงินเพิ่ม แถมยังบอกว่าเงินที่ให้มากไปด้วยซ้ำ ขณะที่ยื่นทื่อ...สมองกำลังคิดเรื่องไปต่าง ๆ นานาโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น
[เสียงเรียกเ
