ตอนที่ 4
ไม่ตอบแปลว่าให้ 'ทำ'
เสียงนาฬิกาแขวนผนังยังคงเดินตามหน้าที่ของมันเหมือนเดิม แต่ทุกอย่างในบ้านก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปนิดๆ โดยเฉพาะแววตาของชินกร
เขานั่งอยู่บนโซฟาหน้าทีวีเช่นเดิม สวมเสื้อยืดแขนสั้นสีดำ กางเกงผ้าทรงหลวมขาสั้น ใต้กรอบแว่นตาสะท้อนร่างของคนที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา
“ทำไมยังไม่ขึ้นห้อง? หรือว่ากำลังรอพี่อยู่” เธอถามเจ้าเล่ห์ พลางเดินเข้ามาหยุดที่หน้าโซฟา
ชินกรเงยหน้าขึ้นมามอง แววตานิ่งเฉยไม่เถียงกลับจนหญิงสาวนึกแปลกใจ
“ยังไม่ง่วง” เขาตอบเพียงสั้นๆ แต่สายตากลับมองเธออย่างจาบจ้วงจนใบหน้าสวยร้าวผ่าว
"แล้วกัน ไอ้เราก็คิดว่าที่ไม่ขึ้นห้องเพราะอยากอยู่กับพี่" ว่าพลางเอนตัวลงนั่งข้างเขาอย่างตั้งใจจะวัดใจตัวเองว่าระยะห่างแค่นี้จะทำให้ใจเต้นแรงไปถึงไหน
อากาศในห้องเย็นแต่เธอกลับรู้สึกร้อนรุ่มแปลกๆ เมื่อต้นแขนเฉียดกับต้นแขนของเขาเพียงนิดเดียว ความรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ
