รักเราสองสามคน 2

อาจารย์หมอสิบทิศ "เด็กขี้เซา ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวก็ไปมอสายกันพอดี" คนถูกปลุกที่ยังคงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมปิดหัวมากกว่าเดิม คนงามที่ตัวสูงกว่าถอนหายใจออกมาพลางส่ายหน้าอย่างระอากับอาการขี้เซาของคนใต้ผ้าห่ม โยเกิร์ตจึงตัดสินใจใช้ไม้เด็ดขึ้นคร่อมทับร่างเล็กกว่าทันที พลางใช้นิ้วมือจิ้มไปที่เอวบางของอีกฝ่ายเร็วๆ ทั้งสองข้าง จนคนถูกแกล้งเริ่มบิดเร้าไปมาก่อนจะโผล่พรวดออกนอกผ้าห่มอย่างสุดกั้น "โอ๊ย พี่โย ฮา ฮ่า พอ พอก่อนหายใจไม่ทันแล้ว คิก คิก" เสียงหวานหัวเราะร่วนบิดตัวไปมาตามจังหวะการสัมผัสของนิ้วเรียว แต่ดูเหมือนคนที่นั่งคร่อมอยู่ยิ่งนึกสนุกจึงเพิ่มจังหวะเร่งนิ้วมากขึ้นไปอีกอย่างอยากแกล้งจนคนใต้ร่างบิดไปมาพร้อมน้ำหูน้ำตาที่เริ่มไหลผสานกับเสียงหัวเราะ "พี่โยอ่ะ! เมขาดใจตายจะทำไงคะ ดูดิหัวเราะจนปวดท้องไปหมดแล้วเนี่ย" เมเปิลร้องบอกเสียงกระเง้ากระงอดทั้งเช็ดน้ำตา