"ไม่ต้อง! มีแต่คนน่าเบื่อ จะว่าไปแล้วเธอน่ะก็พอไปวัดไปวาได้ มานี่สิ!"
ควีนเดินเข้าไปใกล้อย่างเสียมิได้ แม้จะพยายามระวังตัวเต็มที่ ทว่าก็ไม่ทันมือของเขาที่คว้าหมับเอาตัวเธอมานั่งตักด้วยทันที
"บอกแล้วไงคะ ว่าฉันไม่ใช่เด็กบริการ กรุณาปล่อยด้วยค่ะ"
"เธอไม่ขาย แต่อย่าลืมสิว่าตัวเองถูกขัดดอกใช้หนี้อยู่" คำพูดนั้นทำให้สาวน้อยใจกระตุกวาบ วงหน้าสวยหันไปมองหน้าเขาเป็นเชิงถาม
"ใช่! คิดว่าผมจำคุณไม่ได้สินะ ทีแรกว่าทำไมหน้าคุ้นๆ ที่แท้ก็ยัยเด็กสิบสี่ที่พ่อเอามาขายใช้หนี้ ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปี...โตขึ้นจนจำแทบไม่ได้เลยนะ"
ไม่พูดเปล่าฝ่ามือร้อนยังลูบไปตามเนินอกที่นูนคับเสื้อรัดรูปอย่างเชื่องช้า สัมผัสจากผู้ชายที่ควีนได้เจอกับตัวเป็นครั้งแรกทำให้สาวน้อยเริ่มหายใจติดขัดขึ้นมา ความร้อนแล่นผ่านฝ่ามือตรงสู่ผิวเนื้อด้านใน โดยที่เขายังไม่ทันได้ล่วงเข้าไปในสาบเสื้อด้วยซ้ำ
"คุณ..เอ่อ บอส...ควีนทำงานที่นี่มาตั
