| แพรรุ้ง |
ขอบคุณงานเอกสาร งานตัวเลข งานวิเคราะห์ข้อมูลที่ต้องใช้สมอง ทำงานเพลินจนทำให้ฉันลืมเรื่องของเล่นพวกนั้นไปซะสนิท
ฉันที่นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงโซฟา ยกนาฬิกาเรือนใหม่ที่คุณพาริสซื้อให้วันก่อนขึ้นมาดู เข็มนาฬิกาบอกว่าตอนนี้สองทุ่มกว่าๆ แล้ว และสายตาฉันเริ่มล้าจากการจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ ฉันจึงเซฟงาน ปิดฝาแล็ปท็อปลง และเอามันไปวางไว้ที่โต๊ะตรงหน้า
“คุณพาริส ฉันหิว พักก่อนได้มั้ย”
“เอาสิ...แม่บ้านน่าจะทำกับข้าวเสร็จแล้ว ลงไปกินกันเถอะ”
“งั้นเดี๋ยวฉันขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”
“ไปชุดนี้นี่แหละ”
“คุณพาริส คุณจะบ้าเหรอ มันไม่เรียบร้อย คุณพีรพลกับคุณกันศนีย์เห็นแบบนี้ มีหวังพวกท่านไล่ฉันออกแน่ๆ ”
“ป๊ากับน้านีย์ไม่อยู่ ไปเที่ยวภูเก็ต ทั้งบ้านเหลือเราสองคน ส่วนพวกแม่บ้านจะเข้ามาเก็บกวาดอีกทีตอนสี่ทุ่ม ทีนี้ไปกินข้าวกันได้รึยัง”
ก็ถ้าเขาว่างั้นฉันก็ไม่ติดนะ ตราบใดที่คุณสองคนนั้นไม่อยู่ และไ
