ตอนที่ 3 - ลุคใหม่ (1/3)

| แพรรุ้ง | ทุกคนคะ…ฉันว่าฉันเจอเจ้ากรรมนายเวรในรูปแบบของเจ้านายแล้วละค่ะ ฉันจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนฉันไปทำอะไรเขาไว้ รู้แค่ว่าวันนี้ฉันกำลังโดนทำโทษชุดใหญ่ เริ่มด้วยการที่บังคับให้ฉันต้องเริ่มงานเสาร์อาทิตย์นี้ ซึ่งฉันมีนัดกับจูฮวอน แฟนหนุ่มชาวเกาหลี แฟนมโนน่ะค่ะ ดูค้างไว้จนถึงตอนไคลแม็กซ์ของเรื่อง แต่เป็นอันต้องยกเลิกนัด ก็เพราะไอ้เจ้านายบ้าคนตรงหน้านี่แหละค่ะ ระหว่างคุณพาริสคุยโทรศัพท์อยู่ตรงระเบียง ฉันเริ่มสำรวจตัวเองอีกครั้งว่า เจ็บปวดหรือมีร่องรอยอะไรแปลกๆ หรือไม่ พอจับๆ คลำๆ ดูก็ไม่พบอะไรผิดแปลกหรือเจ็บตรงไหนแต่อย่างใด เรื่องเมื่อคืนคงเป็นอย่างที่เขาเล่าให้ฟังนั่นแหละ อีกอย่าง เขาเป็นเกย์ จะให้มาทำอะไรผู้หญิงเฉิ่มๆ แบบฉัน โลกมันคงจะบิดเบี้ยวน่าดู ฉันเอาผ้าห่มผืนใหญ่ห่อตัวเองไว้ นั่งอยู่นิ่งๆ รอให้พนักงานโรงแรมเอาเสื้อผ้ามาให้ เพราะล้วงดูในกระเป๋า มือถือแบตหมดไปแล้ว และตอนนี้ก็ไม่มีอะไรให้ทำ ดังนั้นการนั่งอยู่เฉยๆ น่าจะดีที่สุดในสถานการณ์แบบนี้ ฉันมองออกไปยังระเบียง เจ้านายของฉันยังอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนเดียวพันอยู่ตรงเอว จะว่าไปไอ้คุณพาริสอะไรนี่ ถ้าไม่เป็นเกย์ สาวๆ คงตามกรี๊ดน่าดู หุ่นนี่น่าเจี๊ยะมาก หรือถ้าไปเป็นดารา ก็น่าจะดังระเบิดระเบ้อ คนอะไรโคตรเพอร์เฟกต์ หน้ารูปไข่สมส่วน กรอบกรามชัดเจน ปากกระจับสีชมพูสวย ตากลมโต คิ้วเรียงเป็นทรง โดยเฉพาะจมูกของเขาที่ฉันชอบที่สุด มันโด่งได้รูป สวยกำลังดี ดูเขายิ้มตอนนี้สิ ทุกอย่างบนใบหน้าอย่างกับเทพเจ้าบรรจงรังสรรค์ขึ้นมา ไหนจะทรงผมที่ดูกร้าวใจสุดๆ เสียดายไม่น่าเป็นเกย์เลย “แพรรุ้ง คุณเลิกจ้องผมสักทีได้มั้ย” “ฮะ...อะไรนะคะ” เสียงทุ้มๆ นุ่มๆ ของเขาดึงสติฉันให้หลุดออกจากภวังค์ นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย บ้าหน่า ฉันจะมาแอบชื่นชมเจ้านายตัวเองที่เป็นเกย์ม่ายด้าย...!! “จ้องอะไรผมนักหนาครับ” “ปะ...เปล่าค่ะ กำลังคิดอยู่ว่าคุณเป็นเกย์คิงหรือเกย์ควีน” “ฮะ...!?” โอ๊ย...ยัยแพรรุ้งเอ๊ย!! อยากจะตบปากตัวเองสักร้อยที นี่ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย อารามตกใจเลยพูดอะไรออกไปโดยไม่ทันได้คิด “เอ่อ...ขอโทษค่ะคุณพาริส ฉันไม่ได้ตั้งใจ” แต่พลัน...ฉันก็ได้ยินเสียงหัวเราะก๊ากใหญ่ขำพรวดออกมา เดี๋ยว...มันตลกขนาดนั้นเลยเหรอ หรือฉันพูดอะไรผิดไปรึเปล่า!? “ดีเลย ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าเวลาที่คนอื่นมองผมจากภายนอก เขาคิดว่าผมเป็นรุกหรือรับ งั้นครบหนึ่งเดือนแล้วให้คำตอบผมหน่อย ว่าจากที่คุณทำงานกับผม คุณคิดว่าผมเป็นอย่างไหน ถึงตอนนั้น ผมค่อยเฉลยก็ยังทัน” “คะ...!?” “ไม่ต้องงงหรอกครับ คุณเป็นเลขา ผมสั่งอะไรก็ทำไปเถอะ แต่ตอนนี้ผมชักจะหิวแล้ว คุณช่วยจัดการสั่งอาหารเช้าให้มาเสิร์ฟหน่อย ถ้าชุดที่ซักมาส่งแล้วเราจะได้เริ่มงานกัน” “ค่ะ” ฉันขานรับ พลางหอบร่างเปลือยเปล่าที่ห่อผ้าห่มผืนใหญ่ เดินลากมันไปตรงโต๊ะปลายเตียง ต่อสายหารีเซฟชั่นเพื่อสั่งอาหารเช้าให้คุณเจ้านายและให้ตัวฉันเองด้วย “คุณ...ถ้าอาหารมาแล้วรบกวนออกไปรับให้ด้วยนะคะ ฉันจะไปอาบน้ำก่อนละ แล้วถ้าเขาเอาผ้าเช็ดตัวมาเพิ่มให้ คุณช่วยเอาเข้ามาให้ฉันด้วยนะ” “เดี๋ยว สรุปใครเป็นเจ้านาย ใครเป็นเลขากันแน่ สั่งเก่งจัง” “ทำตามที่ฉันบอกละกันค่ะคุณพาริส” ฉันบอกกับเขาก่อนโยนผ้าห่มผืนใหญ่ลงบนเตียง เอามือปิดบนปิดล่างแล้วรีบวิ่งแจ้นเข้าห้องน้ำไป น่าอายจังที่ต้องมาโป๊ต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ แต่ฉันเห็นเจ้านายยังมองตามฉันไม่เลิก “ห้ามมองสิคะคุณพาริส ถึงคุณจะไม่แมนทั้งแท่งก็เหอะ แต่ฉันก็อายเป็นนะ เอ๊ะ...หรือคุณอยากมีตรงไหนเหมือนฉันรึเปล่า ฉันให้คำแนะนำได้นะ” ฉันพูดแหย่เขาเพื่อกลบบรรยากาศกระอักกระอ่วนที่เกิดขึ้น ฉันเดินเข้าห้องน้ำมาได้ กำลังจะปิดประตู แต่ก็มีมือหนามากั้นมันไว้ พร้อมกับร่างกายกำยำที่ยืนขวางประตูอยู่ “คุณพาริส ออกไปค่ะ ฉันจะอาบน้ำ” “ก็คุณบอกว่าให้ถามได้ ตอนนี้ผมสนใจหน้าอกคุณ นี่มันกี่ซีซี ของจริงมั้ย หรือคุณไปเสริมมา ทำไมมันใหญ่จัง” “ของจริงสิ อย่างฉันเนี่ยนะ จะทำศัลยกรรม อันนี้แม่ให้มาค่ะ” ฉันตอบด้วยความภูมิใจ ดูตอนนี้เพื่อนสาวควบตำแหน่งเจ้านายของฉันกำลังให้ความสนอกสนใจกับหน้าอกของฉันเป็นอย่างมาก “แล้วมันหนักไหม” “อะไรหนัก...นมนี่น่ะเหรอ” “อื้อ” “ก็ไม่หนักเท่าไรหรอก นี่คุณเลิกจ้องได้แล้ว ฉันเริ่มจะอายแล้วนะ” “จะอายทำไมล่ะคุณเพื่อนสาว เมื่อคืนผมก็เห็นของคุณทุกซอกทุกมุมหมดแล้วนะ” “คุณอยากลองจับมั้ยล่ะ” O_O หน้าตาเขาดูตื่นตะลึงกับสิ่งที่ฉันพูดออกไป ที่ฉันพูดแบบนั้นก็เพราะสงสารหรอกนะ เข้าใจความรู้สึกของผู้ชายที่อยากมีร่างกายเป็นผู้หญิงดี เขาเห็นของเรา เขาก็คงอยากได้เป็นธรรมดาแหละ ที่ฉันคิดแบบนี้ก็เพราะสมัยมหา’ ลัย ฉันมีเพื่อนเป็นกะเทย นางชื่อฮันนี่ นางชอบขอจับหน้าอกฉันบ่อยๆ ถึงขั้นพาฉันไปที่คลินิกศัลยกรรมด้วย เพื่อจะได้เปรียบเทียบระหว่างหน้าอกฉันกับซิลิโคนพวกนั้น นางบอกจะได้สมจริงที่สุด และดูเหมือนฮันนี่นางจะเลือกได้ดี ตอนนี้ได้ผัวฝรั่งย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ด้วยกันที่สวีเดนแล้ว แว่วๆ ว่าอีกไม่นานก็จะได้แต่งงานตามที่นางใฝ่ฝันเอาไว้ ดังนั้นแล้ว ฉันจึงรู้สึกเฉยๆ และเห็นใจคุณพาริสเขานะ ด้วยชื่อเสียงและหน้าตาของตระกูลธีรินทร เขาคงต้องเก็บกดมากแน่ๆ :: โปรดติดตามตอนต่อไป :: ลูกกกก...หนูแพร หนูจะให้คนอื่นจับนมสุ่มสี่สุ้มห้าแบบนั้นม่ายด้ายยยย ;D