@คฤหาสน์ริมน้ำหลังใหญ่ พ่อพายุ พ่ออาทิตย์กับเมียรักทั้งสองยืนรอการกลับมาของฟาโรและในนั้นก็ยังมีลูกสาวที่บินไปเรียนไกลถึงต่างประเทศกลับมาด้วย รถหรูสีดำขับมาจอดยังโถงขนาดใหญ่หน้าบ้าน “ คุณพ่อข๋า พ่ออาทิตย์ สวัสดีค่ะ ” เมื่อรถจอดสนิทน้ำฝนรีบสาวเท้าลงจากรถวิ่งเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อที่เธอแสนจะคิดถึงรอยยิ้มกว้างฉายชัดขึ้นบนใบหน้าสวย แม้จะวิดีโอคอลคุยกันแทบทุกวันแต่จะดีกว่าหากได้พูดคุยกันต่อหน้า กอดกันได้มันช่วยให้ความคิดถึงทั้งหมดที่มีหายไปฉับพลัน “ สบายดีใช่ไหมลูก ” ผู้เป็นพ่อลูบไปที่หัวของลูกสาวและเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงแขนแกร่งสองข้างกอดลูกเอาไว้แน่น ในตาของพ่อคลอคลึงไปด้วยน้ำสีใสหลายปีที่ลูกไปเรียนพ่อพายุมักจะแวะไปหาลูกบ้างเป็นบางโอกาสที่เขาต้องบินไปทำงานหรือธุระสำคัญ วันนี้ลูกกลับมาโดยไม่บอกไม่กล่าวมันเป็นเซอร์ไพรส์ที่ทำให้เขารู้สึกอยากร้องไห้มากเหลือเกิน “ สบายดีค่ะ คุณพ่อของหนูก็สบายด

