เอี๊ยด… ในขณะที่ทุกคนกำลังสนุกอยู่กับการดูฟาเดียจัดการกับคมสันด้วยลูกแก้วเสียงรถหลายคันก็ขับเข้ามาจอดพ่อๆเดินลงจากรถด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเพราะรู้ว่าคนของไพโรจน์บุกมาถึงที่บ้านลูกแต่แล้วทุกคนก็ต้องขำเมื่อเห็นเด็กน้อยตัวเล็กสุดของบ้านกำลังกระหน่ำยิงลูกแก้วใส่เป้าคมสันนัดแล้วนัดเล่า ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า “ ไอ้เหี้ย…แม่นด้วยวะ ” ตาเมฆหัวเราะเสียงดังลั่นและเอ่ยออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ นี่ถ้าเขาไม่เห็นกับตาฟังจากคนอื่นเล่ามาเขาจะไม่เชื่อเลย “ เดียพอแล้วเดี๋ยวมันตาย ” เพลิงเอ่ยบอกเมื่อเห็นคมสันนิ่งไปบนใบหน้ามีเลือดไหลออกมาไม่หยุดจากบาดแผลที่เพลิงยิงลูกแก้วใส่ “ แต่ลูกแก้วยังไม่หมดเลยนะคะ ” มือเล็กๆยกถุงลูกแก้วขึ้นมาให้ผู้เป็นลุงดูในถุงยังมีลูกแก้วอยู่อีกหลายลูก “ พอแล้วครับ แค่นี่ก็เก่งที่สุดแล้ว ” “ เย้! หนูเก่งที่สุดหนูจัดการโจรได้เดี๋ยวแด๊ดมาหนูจะยิงแด๊ดเลย ” ฟาเดียร้องด้วยความดีใจว่าเธอจัดการ

