“ พะ เพลิงเดี๋ยวก่อน “ สองมือดันอกแกร่งของเพลิงเอาไว้ เมื่อเขาจับเธอยัดเข้ารถใบหน้าหล่อไม่รีรอก้มลงไปซุกไซ้สูดดมกลิ่นความหอมตามลำคอขาวเนียน กลิ่นกายหอมๆช่วยให้เขาหายเหนื่อยจากการทำงานได้เป็นปลิดทิ้ง
“ มีสิทธิ์มาห้ามด้วยเหรอ คนทำผิดจริงๆต้องก้มหน้ารับโทษนะครับ “ เพลิงเอ่ยบอกฝ่ามือไม่อยู่นิ่งลูบไล้ไปตามแขนเรียวเบาๆขนอ่อนในกายเธอพร้อมใจกันลุกซู่ขึ้นมาแค่สัมผัสจากฝ่ามือก็ทำให้เธอใจเต้นแรงจนลมหายใจของเธอสะดุด
“ ในรถก่อนสักรอบไหม หืม! ” เขาเอ่ยถามอย่างไม่นึกสนว่าคนฟังจะเขินอายหรือไม่ ทับทิมได้แต่ขบคิดนี่มันลานจอดรถของผับมันคงน่าอายหากคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเห็นรถที่จอดนิ่งอยู่โยกไปโยกมา
“ จะบ้า เหรอเพลิงพูดอะไรที่นี่ใช่ที่ของเราซะเมื่อไหร่ ” ทับทิมเอ่ยขึ้นแก้มขาวนวลแดงระเรื่อขึ้นไม่รู้เพราะฤทธิ์จากแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปหรือเพราะความเขินอายของเธอกันแน่ เธอช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาที่ด
