PROLOGUE | ครอบครองปรปักษ์

“บุคคลใดครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาสิบปี ถ้าเป็นสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาห้าปีไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นได้กรรมสิทธิ์” (ป.พ.พ. มาตรา 1382) _______________________________________ “อึก อะ...อือ พะ พี่กัน...อ๊ะ อ๊า” ริมฝีปากอวบอิ่มของคนใต้ร่างครวญครางเสียงดังในห้องมืดสลัว ในขณะที่กายสาวกำลังบิดแอ่นเกร็งกระตุกเป็นรอบที่สามรับการเคลื่อนไหวหนักแน่นจากร่างกำยำ เรียวเล็บสีชมพูของคนตัวเล็กจิกลงบนท่อนแขนแกร่งของอีกฝ่ายอย่างจงใจทิ้งหลักฐานถึงการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเอาไว้บนร่างกายแน่นหนัน ดวงตาสีรัตติกาลลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาช้อนสายตาขึ้นมองคนคุมเกมรักด้วยความรู้สึกพึงพอใจเป็นพิเศษ แม้กึ่งกลางกายสาวของเธอในตอนนี้จะเริ่มปวดร้าวจากการกระทำป่าเถื่อนขาดการยับยั้งชั่งใจจากอีกฝ่าย และหน้าอกกำลังถูกบีบขย้ำจนแดงเป็นริ้วก็ตาม “อ๊ะ อ๊ะ อื้อ...มะ ไม่กระแทกที่เดิมซ้ำๆ ได้ไหม ซิดนีย์จุก” มือข้างหนึ่งของคนตัวเล็กวางลงเหนือสะดือตนเองแผ่วเบา ในขณะที่ริมฝีปากบวมเจ่อแสร้งอ้อนวอนขอความอ่อนโยนจากเขาอย่างมีจริตจะก้าน แทนที่กันภัยจะผ่อนปรนเรี่ยวแรงของตนเองลงตามคำขอ เขากลับกดส่วนร้อนผะผ่าวของตนเองเน้นย้ำเข้าหาร่างเล็กหนักหน่วงขึ้น เหงื่อกาฬจากบอดีการ์ดหนุ่มไหลอาบและหยดลงไปทั่วเรือนร่างสวยไร้ที่ติ ไม่ต่างจากลูกสาวของผู้เป็นเจ้านายที่กำลังเผชิญกับความเครียดเกร็งของร่างกายเมื่ออารมณ์ใคร่ใกล้ปะทุ “อ๊า...คุณหนู แม่งเอ๊ย...!” คนที่กำลังรุนแรงกับร่างกายบอบบางสบถหยาบออกมาด้วยความหงุดหงิด เขาควบคุมความอยากของตนเองไม่ได้จนเผลอใจปล่อยให้เรื่องเลยเถิดถึงตรงนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ควรมาถึงจุดนี้ด้วยซ้ำ แม้แต่จูบก็ไม่ควร เพราะเหล้าเวรนั่นแก้วเดียว! ในขณะที่บอดีการ์ดหนุ่มโกรธคนใต้ร่างจนแทบอยากทำให้ร่างของเธอแหลกลาญด้วยมือตนเอง ผู้ก่อเหตุสาวกลับมองอาการหัวร้อนของชายหนุ่มพลางนิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่านก่อนจะค่อยๆ หัวเราะแสดงความชอบใจไม่หยุด ในตอนนี้ความสาวตนเองก็ช้ำแดงจนหมดสภาพไม่ต่างกัน แต่เพียงได้เห็นสีหน้าของเขาที่กำลังใกล้ถึงจุดนั้น เธอยิ่งอยากเอาชนะคนเย็นชาด้วยการรัดตึงความใหญ่โตแน่นขึ้นจนเอวสอบแทบขยับไม่ได้ “คุณหนู! อะ อา...ซิดนีย์” คนอายุมากกว่าครางชื่อคุณหนูของตระกูลด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ใช้มือข้างที่ว่างจากการฟอนเฟ้นร่างกายนุ่มนิ่มกดต้นขาสวยของเธอลงจนขนานกับเตียงนิ่ม ออกแรงตอกตรึงร่างกายเข้าหาร่างน้อยจนเตียงสั่น เสียวซ่านจนถึงขนาดที่ว่าไรขนอ่อนลุกชันไปทั้งร่าง และตรงนั้นของซิดนีย์มีน้ำกระเซ็นออกตามจังหวะการขับเคลื่อนของเขา เวลามนุษย์มีความปรารถนาล้นหัวใจ มันดุดันและหยาบโลนยิ่งกว่าสัตว์ป่าในฤดูผสมพันธุ์ “จะ จูบซิดนีย์หน่อย...” พูดจบก็รั้งท้ายทอยของอีกฝ่ายผงกศีรษะขึ้นจูบกันดูดดื่ม ความอ่อนนุ่มจากลิ้นเล็กยิ่งกระตุ้นให้คนตัวโตกดความเป็นชายอัดใส่ความชุ่มฉ่ำของเธอจนเอวจมลงไปกับเตียง เสียงและจังหวะกระทบกระแทกหนักหน่วงรุนแรงขึ้นชนิดที่ว่าคุณหนูจอมยั่วอย่างเธอกลั้นหายใจไปหลายครั้งกับแรงรักมหาศาลของเขา กันภัยย้ำเอวสอบแนบชิดกับกลีบกุหลาบหวาน ใช้หน้าท้องแข็งแรงบดขยี้ปุ่มเกสรของหญิงสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งอารมณ์ที่คั่งค้างบริเวณท้องน้อยถูกปลดปล่อยออกมาจนผ้าปูเตียงเปียกเป็นวงกว้าง “อ๊ะ อ๊า พี่กัน...อื้อ!!” “อ้า!!!” ซิดนีย์ดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวสะบั้น กายเล็กถูกคนที่ตนเองหลงรักใช้เป็นเครื่องมือปรนเปรอความใคร่ ก่อนที่ร่างกายจะรู้สึกถึงของเหลวอุ่นอ้าวที่ไหลเข้ามาข้างใน ริมฝีปากอวบอิ่มพรมจูบกรอบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างมีความสุข ไม่นานนักบอดีการ์ดหนุ่มก็ฟุบตัวล้มลงนอนคว่ำพักเหนื่อยข้างๆ โดยที่ส่วนสำคัญยังไม่แยกออกจากกัน “ซิดนีย์อยากอาบน้ำ” เธอบอกเขาเสียงเบา เชิงขอให้ฝ่ายชายเอาสิ่งนั้นออกจากร่างกายตนเอง “ผมยังอยาก” เขาตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย พร้อมกับความยิ่งใหญ่ที่ผงาดขึ้นมาดังปากว่าจนคุณหนูคนสวยเจ็บตึงไปทั้งจุดนั้นอีกครั้ง “ก็ซิดนีย์จะอาบน้ำ” เจ้านายสาวเอ่ยออกมาด้วยความเอาแต่ใจดังเช่นทุกครั้ง พร้อมกับเป็นฝ่ายขยับตัวจนร่างกายเป็นอิสระจากกัน คนตัวเล็กเดินประคองท้องน้อยตนเองตรงไปยังห้องน้ำ มิวายหันกลับมามองคนตัวโตที่นอนแข็งเฉพาะส่วนด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ “พี่กันก็เข้ามาเอาซิดนีย์ต่อในนี้สิคะ...” น้ำเสียงหวานอาบไปด้วยความยั่วยวนเปล่งออกมาเพียงประโยคสั้นๆ เดินนำคนอายุมากกว่าเข้าไปยังห้องน้ำโดยไม่รอดูผลลัพธ์ หนึ่ง...สอง... นับหนึ่งยังไม่ทันถึงสิบดี กายบางก็ถูกคนที่ตนเองหลงรักจับอุ้มขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ก่อนที่ซอกคอหอมจะถูกซุกไซ้ลิ้มเลียจนเปียกชื้นไปทั้งลำคอ เจ้าของร่างกายเย้ายวนคล้องแขนโอบรอบคอแกร่งแนบแน่น ยิ้มกระหยิ่มพึงพอใจเมื่อแผนที่อุตส่าห์วางไว้บรรลุผลสำเร็จด้วยดี “พี่กัน...พี่กันต้องเป็นของซิดนีย์คนเดียวนะ” เธอก้มลงจูบแก้มเขาด้วยความรัก แม้จะไร้ซึ่งคำตอบกลับจากอีกฝ่ายก็ตาม แต่ไม่เป็นไร ซิดนีย์รับได้ เพราะต่อให้กันภัยจะไม่รักเธอตอนนี้ แต่คนตัวเล็กมั่นใจว่าเขาไม่มีทางไปจากเธอได้แน่นอน •─✦❅✦─•