ฮ่องกง...
“เตรียมเครื่องบินเดี๋ยวนี้! กูจะบินไปสิงคโปร์คืนนี้เลย! กล้าดียังไง... ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนั่นมันกล้าดียังไงมาแตะต้องลูกสาวกู!!”
เทียนอี้ยืนจ้องหน้าจอไอแพดในมือด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดบริเวณขมับและลำคอปูดโปนจนเห็นได้ชัดรังสีอำมหิตแผ่ซ่านกดดันจนบอดี้การ์ดคนสนิทที่ยืนรับคำสั่งอยู่ถึงกับเหงื่อตก ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากไปตามๆ กัน
ภาพจากที่ลูกน้องส่งมารายงานทำให้สิงห์เฒ่าวัยสี่สิบกว่าแทบคลุ้มคลั่ง ภาพไอ้เด็กเปรตลูกรัฐมนตรีที่หอมแก้มยัยหนูเคธี่ลูกสาวสุดที่รักของเขา แม้ว่าหลังจากนั้นลูกสาวตัวน้อยจะสวนหมัดเข้าที่มุมปากมันไปแล้ว แต่สำหรับคนเป็นพ่อที่หวงลูกสาวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แค่ปลายเล็บสัมผัสก็ถือว่ามีความผิดฐานอุกฉกรรจ์!
“ไปเตรียมอาวุธให้พร้อม กูจะไปถล่มบ้านรัฐมนตรีนั่นให้ราบเป็นหน้ากลอง! ไปเดี๋ยวนี้!” เทียนอี้ตวาดลั่นอีกครั้งจนลูกน้องรีบโค้งตัวเตรียมจะพุ่งออกไปจากห้อง
