เวลาสี่ทุ่มสี่สิบห้านาที...
หลังจากที่กล่อมลูกๆ ทั้งสี่คนจนหลับสนิทไปทีละคน เริ่มตั้งแต่เจ้าหญิงน้อย ‘คาร่า’ ที่งอแงเพราะฟันกำลังจะขึ้น ตามมาด้วยแฝดจอมป่วน ‘ไคล์’ และ ‘โคลิน’ ที่เล่นมวยปล้ำกันจนเหนื่อยหลับคาเบาะ และปิดท้ายด้วยพี่ใหญ่อย่าง ‘คาร์ล’ ที่วันนี้ตื่นเต้นกับของเล่นใหม่จนตาค้างกว่าจะยอมหลับ
คนตัวเล็กถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ค่อยๆ ดึงผ้าห่มผืนนุ่มขึ้นคลุมร่างเล็กๆ ของลูกๆ ที่นอนเรียงกันอยู่บนเตียงที่สั่งทำพิเศษ ก่อนจะยืดตัวขึ้นบิดขี้เกียจเพื่อคลายความเมื่อยล้า
ทว่า... ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้าเดินกลับไปยังเตียงฝั่งของตัวเอง แรงสวมกอดรัดแน่นจากทางด้านหลังก็ทำเอาสะดุ้งเฮือก!
หมับ!
“อ๊ะ! พี่เควิน...”
ฮานะเบิกตากว้างหันขวับไปมองสามีที่ยืนซ้อนแผ่นหลัง ท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตวัดรัดเอวคอดเอาไว้แน่นจนแผ่นหลังบดเบียดเข้ากับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่า
“ชู่ว... เบาๆ สิครับเมียจ๋า
