หนึ่งเดือนต่อมา...
สิงคโปร์...
ท้องฟ้าค่ำคืนประดับประดาไปด้วยแสงไฟระยิบระยับจากตึกระฟ้า หลังจากที่ริวอิจิใช้เวลาตลอดหนึ่งเดือนเต็มกวาดล้างเครือข่ายของยามาจิและพวกหนอนบ่อนไส้จนสิ้นซาก เกาะญี่ปุ่นกลับมาสะอาดหมดจดไร้เสี้ยนหนาม
เมื่อเคลียร์ทุกอย่างเสร็จสิ้น ริวอิจิก็บินตรงมาที่สิงคโปร์เพื่อเยี่ยมฮานะและหลานชายสุดที่รัก
ขวดวิสกี้ราคาแพงหูฉี่พร่องไปเกือบครึ่งขวด สองมาเฟียกำลังนั่งดวลเหล้ากันอย่าเอาเป็นเอาตาย แม้จะผ่านความเป็นความตายและจับมือเป็นพันธมิตรกันมาแล้ว แต่สันดานความกวนอวัยวะเบื้องล่างของทั้งคู่ก็ไม่เคยลดน้อยลงเลยสักนิด
“เบาๆ หน่อยไอ้น้องเขยหน้าโง่ เหล้านะไม่ใช่น้ำเปล่าว เดี๋ยวก็ช็อกตายห่าก่อนได้เลี้ยงลูกหรอก” ริวอิจิแกว่งแก้ววิสกี้ในมือ แสยะยิ้มกวนประสาทเมื่อเห็นเควินกระดกเหล้าเพียวๆ รวดเดียวหมดแก้ว
“เรื่องของกู คอแข็งระดับกูแดกหมดลังก็ยังเดินตรงเป๊ะเว้ย” เควินกระแทกแก้วลงบนโต๊ะ
