มารผจญ

เช้าวันต่อมา... เควินตื่นลืมตาขึ้นมาได้สักพักทว่าเขากลับขยับตัวไปไหนไม่ได้ เพราะท่อนขาป้อมๆ ของลูกชายที่กำลังนอนหลับสนิทพาดทับอยู่บนหน้าท้องแกร่ง แถมแขนเล็กยังกอดรัดเอวสอบไว้แน่นราวกับลูกโคอาล่าเกาะต้นไม้ เควินก้มมองลูกชายตัวแสบแล้วระบายยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะเบือนหน้าหันไปมองหญิงสาวอีกคนที่นอนหลับสนิทอยู่อีกฝั่งของเตียง... ฮานะจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทรา ใบหน้าหวานซุกอยู่กับหมอนใบโต ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอเหนื่อยล้ามากแค่ไหน เควินลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อสายตาคมกริบไล่พิจารณาไปตามลาดไหล่เนียนและลำคอระหงที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา ผิวขาวของเธอเต็มไปด้วยรอยรักสีจางและรอยขบเม้มที่ฝากฝังเอาไว้ กว่าเขาจะยอมปล่อยให้เธอนอนพักผ่อน เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ไปหลายชั่วโมง แถมยังสูบพลังจากร่างบางไปหลายต่อหลายน้ำ ไม่แปลกใจเลยที่เช้านี้เมียตัวน้อยของเขาจะขี้เซาเป็นพิเศษ ‘น่ารัก... เมียใครทำไมน่ารักขนาดนี