ค่ำวันเดียวกัน...
‘ไคล์’ และ ‘โคลิน’ ลากเก้าอี้มานั่งขวางประตูห้องพี่สาวเอาไว้คนละตัว นั่งกอดอกหน้าตึงพร้อมบวกกับทุกคนที่กล้าเดินเฉียดเข้ามาในรัศมีสิบเมตร
“พี่ไคล์! พี่โคลิน! ทำอะไรกันเนี่ย คาร่าจะเข้าไปหาเจเจ๊เคธี่”
น้องเล็กในชุดนอนลายเป็ดสีเหลือง ยืนเท้าสะเอวมองพี่ชายฝาแฝดด้วยความขัดใจ โดยมี ไคลีย์เดินถือแก้วนมสดตามมาติดๆ
“ไม่ได้ยัยหนู! คืนนี้เจเจ๊งดรับแขกพวกพี่ต้องคุ้มกันเจเจ๊ เพราะไอ้หมอนั่นมันเป็นเจ้าของร่วมตึกนี้ด้วย ขืนปล่อยปละละเลย มันแอบย่องมาคาบเจเจ๊ไปจะทำยังไง” ไคล์ให้เหตุผล สายตาล่อกแล่กมองซ้ายมองขวาราวกับระแวงโจรผู้ร้าย
“ใช่! วันนี้ที่สระว่ายน้ำบนเรือ โคลินเห็นนะว่ามันแอบมองเจเจ๊ตอนเสื้อเปียกน้ำ ไอ้โรคจิตเอ๊ย!!” แฝดน้องกำหมัดแน่นด้วยความแค้นที่ยังไม่ชำระ
ไคลีย์กลอกตาก่อนดึงแขนคาร่ากระซิบกันสองคน “ปล่อยไอ้แฝดมันบ้าไปเถอะคาร่า... แต่เจ้ว่านะ เฮียฟลินต์อะไรนั่น โคตรเท่เลยงา
