รับความจริงไม่ได้...

บรรยากาศภายในสตูดิโอที่เสียงดังวุ่นวายกลับเงียบกริบราวกับป่าช้า สายตาทุกคู่ของทีมงานต่างจับจ้องมาที่เควินและริสะด้วยความสงสัย หลงไคเหรินที่ยืนนิ่งเห็นว่าฮานะกำลังยืนมองเหตุการณ์อยู่ด้านหลังด้วยแววตาที่สั่นระริก หัวใจมาเฟียหนุ่มก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความหวาดกลัวว่าจะสูญเสียดวงใจไปทำให้เขาไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะแสดงจุดยืน! “ปล่อย!” ชายหนุ่มสะบัดท่อนแขนแกร่งออกจากการเกาะกุมของนางแบบสาวอย่างแรงไม่ต่างอะไรกับรังเกียจเชื้อโรค จนร่างเพรียวบางของริสะถึงกับเซถลาไปด้านหลัง เควินไม่แม้แต่จะปรายตามองผู้หญิงตรงหน้า เขารีบก้าวยาวๆ ตรงดิ่งเข้าไปหาฮานะ “ฮานะ... ที่รัก ฟังพี่ก่อนนะมันไม่ใช่อย่างที่หนูคิดนะ พี่ไม่ได้...” เควินละล่ำละลักอธิบาย เสียงทุ้มที่เคยเรียบนิ่งเย็นชาสั่นพร่า พยายามจะคว้าร่างบางเข้ามากอดเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจ ทว่า... “แหม... ทำเป็นสะบัดริสะทิ้งเพื่อเอาใจเด็กคนนี้เหรอคะเคว