ตอนที่ 12: ลงโทษ🔥🔥🔥

Part น้อยหน่า " ตื่น " ฉันได้ยินเสียงคนปลุกให้ตื่นประมาณรอบที่100ได้อะมันดังก้องหูฉันอยู่อย่างงั้น " อื้อออออ หะ..เห๊ย! " ฉันดีดตัวขึ้นมามองคนตรงหน้าอย่างตกใจ ผัวขา มาได้ไงวะ " ผะ..ผัวขา มะ...มาได้ไง " ฉันถามเขาเสียงสั่น " ไอ้เกมส์คือใคร " เขาเมินคำถามฉันแล้วถามฉันแทน " ห๊ะ " ฉันขมวดคิ้วๆงงๆใครคือเกมส์วะ " กูถามว่าไอ้เกมส์คือใคร " เขาย้ำอีกครั้งแล้วจ้องหน้าฉันเขม็ง " เกมส์ เกมส์ไหนหน่าไม่ระ…" ตุ๊บ!! โทรศัพท์ฉันลอยมาใกล้ๆโดนฝีมือเขาโยนมา อะไรวะแค่นี้ต้องโยน " … " ฉันหยิบโทรศัพท์มาดูแล้วถึงกับเม้มปากแน่น ฉิบหายแล้ว! เกมส์มันคนที่ร้านเหล้านี่หว่า " หึ " เขาเค้นเสียงในลำคอแล้วลุกออกไประเบียงก่อนจะปิดประตูแล้วสูบบุหรี่ " เชี่ย อะไรวะเนี่ย " ฉันเลื่อนดูแชทต่างๆที่เกมส์ส่งมามันนัดเจอฉันแถมยังบอกว่าน่ารักนู่นนี่เยอะแยะไปหมด " พะ..พี่ยักษ์ " ฉันเคาะกระจกเรียกเขาจากด้านใน " … " เขาหันมาแล้วยืนพิงระเบียงดูดบุหรี่มองหน้าฉัน " รักนะ " ฉันจุ๊บแล้วเอามือส่งไปทางเขา " … " เขาทำท่าหยิบแล้วปาลงพื้น งื้อออทำร้ายใจ " ซอรี่ " ฉันทำท่าอ้อนวอนเขา " … " เขายืนมองหน้าฉันนิ่งไม่ได้พูดอะไร สักพักเขาก็ทิ้งก้นบุหรี่แล้วเปิดประตูเข้ามาหาฉันก่อนจะเดินไล่ฉันเรื่อยๆจนฉันชิดเตียง " อะ..อะไรของพี่ " ฉันดันแผงอกเขาไว้ งึ้ยยยแน่นชะมัด " ใคร " ใครที่เขาถามนี่คงจะเกมส์ล่ะมั้ง " ก็ๆๆคนที่เจอร้านเหล้าไง แต่ๆๆหน่าไม่ได้ให้เขาง่ายๆนะเขาตื้อเลยให้ แฮะๆ " ฉันหัวเราะแห้งๆกลบเกลื่อนความผิด " มึงว่ากูโง่มั้ย " เขาถามฉันแล้วผลักฉันลงเตียง " เจ็บนะคะ " ฉันเบะปากจะร้องไห้ ยังไม่ทันตั้งตัวเลยผลักมาได้ " กูถาม! " เขาขึ้นเสียงใส่ฉันแล้วคล่อมร่างฉันไว้ ตึกๆๆๆ หัวใจเต้นระรัว เขินว้อยยยย " มะ..ไม่โง่ค่ะ " ฉันตอบเขาแล้วหันไปมองทางอื่น " แล้วหลอกกูทำไม " เขาจับหน้าฉันหันกลับแล้วบีบปากฉันเบาๆ " กะๆๆ…อื้อออ " เขากัดปากฉันแล้วดึงก่อนจะปล่อยแล้วดึงอีก " เอ็บ อื้ออออ " ฉันร้องว่าเจ็บแต่เขาก็ไม่ปล่อยแถมยังพยายามสอดลิ้นเข้ามาในปากฉันอีก " อื้มมมม อี่อัก " ฉันดันไหล่เขาไว้แต่มันไม่เป็นผลเลยเขาเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ " กูจะลงโทษมึง " เขาผละปากออกแล้วลุกขึ้นกระชากฉันให้ตามเข้าไปในห้องน้ำ เดี๋ยว!!!ห้องน้ำอ่อ " ม๊ายยยยยย!! " ฉันเกาะประตูห้องน้ำไว้ไม่ยอมเข้าไปตามเขา " เข้ามา " เขาพยายามจั๊กจี้ฉันแต่ฉันไม่บ้าจี้เว้ย " ม๊ายยยยพี่ยักษ์อย่าทำหน่าเลยนะหน่ากลัว " ฉันหันไปอ้อนวอนเขาแต่เขากลับส่งสายตาอาฆาตมาให้แทน " เข้ามา มึงต้องรับโทษ " โอ๊ยยยยกลัวแล้วเง้ยแต่ไม่อยากรับโทษ ช่วยล่วยยยย " พี่ยักษ์ ผัวขา หน่าขอโทษ ไว้หน่าพร้อมเมื่อไหร่จะรับโทษของพี่นะคะ " ฉันพยายามดึงประตูไว้เขาเองก็ดึงเอวฉันไว้ไม่ปล่อยเลย ฮือออออม๊ะม๊าป๊ะป๊าหน่ากลัวผู้ชายยยย " ก็ได้ " เขาปล่อยเอวฉันออกฉันรีบออกมาจากห้องน้ำเลย เขานี่ใจดีเหมือนกันนะเนี่ย " กรี๊ดดดดดดด พี่ยักษ์ปล่อยหน่านะ " ยังพูดไม่ทัยขาดคำเลยเขาก็เข้ามาอุ้มร่างฉันจนลอยขึ้น " หึ ปล่อยก็โง่ " เขาอุ้มฉันเข้าห้องน้ำก่อนจะวางลงในอ่างที่มีน้ำอยู่แล้ว " พี่ยักษ์หน่ากลัว " ฉันทำหน้าอ้อนเขาตาปริบๆ " ไม่เห็นต้องกลัว " . . . 10นาทีต่อมา " โอ๊ยยยย พี่ยักษ์หน่าเมื่อแล้วนะ " ฉันพูดออกมาเสียงสั่น " อย่าบ่น " เขากดหัวฉันลงให้ทำต่อ " ผัวขาาาาา " ฉันเงยหน้ามาอ้อนวอนเขาอีกครั้ง " ทำไป! " อ้าวๆๆ อย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ทำเรื่องอย่างว่าแต่เช้าหรอกจ้าแต่ที่ทำอยู่เนี่ยคือ ขัดห้องน้ำ ใช่!!!อ่านไม่ผิด ขัดห้องน้ำ " พี่ยักษ์สะอาดแล้วนะ " ฉันฉีดน้ำใส่ตรงพื้นที่มีขวดเกลือขัดผิวเกือบ10ขวดอยู่ " สกปรก เป็นผู้หญิงงานบ้านไม่ทำ " เขาบ่นแล้วยืนชี้นิ้วสั่งที่หน้าห้องน้ำ ส่วนอีฉันนั้นต้องนั่งยองๆขัดห้องน้ำแต่เช้า ไอ้เราก็คิดว่าลากเข้าห้องน้ำเพราะจะข่มขืนเรา " แหมมมพี่เป็นผัวหน่าพี่ก็ทำให้หน่าสิ " ฉันลุกขึ้นยืนแล้วเท้าเอวใส่เขา " หึๆ กูจะทำตอนที่มีอารมณ์ " เขาเดินไปพร้อมกับคำปริศนาไว้ให้ฉัน ทำตอนมีอารมณ์ เอ๊ะ ทำอะไร ห้องน้ำหรืออะไรฉันสับสนแฮะ 2 ชั่วโมงต่อมาหลังจากที่เขาบังคับให้ฉันทำความสะอาดในห้องเสร็จสรรพเขาก็ออกไปซื้อของและกลับมาพร้อมถุงกับข้าวเยอะแยะไปหมด " ว๊าวววววว หิวแล้ว " ฉันมองถุงกับข้าวตาโต " จัดใส่จาน เดี๋ยวไปเเปรงฟันก่อน " เขาถือถุงแปรงฟันอันใหม่เข้าห้องน้ำไปฉันเลยทำหน้าที่เมียสักหน่อย(แค่เทกับข้าวเนี่ยนะ) " ผักไปไหน " ไม่นานเขาก็เดินออกมาพร้อมสำรวจจานข้าว " ในตู้ หน่าไม่กิน " ฉันส่ายหัวรัวๆเลยค่ะ " ไปเอามา " เขาสั่งฉันเสียงเข้ม " ได้ๆ " ฉันลุกไปเอาผักในตู้มาให้เขาแล้วนั่งยิ้มให้กับลาบหมูที่หนังมันเยอะมากๆ " กินเข้าไป " เขาตักลาบหมูให้ฉัน " ขอบคุณค่ะ..อ๊ะไม่เอาผัก " ฉันรีบจับมือเขาไว้เพราะเขาเอาผักมาใส่จานให้ฉันด้วย " กินเข้าไป " เข้านั่งจ้องหน้าฉันนิ่งๆ " ไม่เอา " ฉันตักผักไปคืนเขา " กิน " เขาเอามาจ่อปากฉันเลยทีนี้ จะไม่ยอมเลยใช่ม้ะ " พี่ก็กินเองดิ " ฉันหันหน้าหนีเขาแล้วดกอดอก " น้อยหน่า!! " เขาตะหวาดฉันเสียงดัง " …. " ฉันหันไปมองหน้าเขานิ่งๆไม่ได้พูดอะไร ทำไมต้องบังคับกันด้วยเขาก็เหมือนคนที่ฉันหนีมาไม่มีผิด ฉันลุกขึ้นแล้วเข้าห้องนอนก่อนจะล็อคประตู ชีวิตนี้ฉันจะโดนบังคับอย่างเดียวเลยใช่มั้ยถามหน่อยทำไมฟ้าถึงใจร้ายกับฉันขนาดนี้อะ " ฮึกๆๆ ฮืออออออ อึกๆ " ฉันนั่งกอดเข่าร้องไห้ฟูมฟายคนเดียว ป่านนี้เขาคงกลับไปแล้วมั้งฉันรู้ว่าฉันอะเอาแต่ใจแต่ฉันไม่ชอบกินผักมันเหม็นเขียวกินทีไรจะอ้วกตลอดผักที่ปรุงรสฉันกินได้เช่นพวก ใบกะเพราอะไรทำนองนั้น ฉันร้องไห้อยู่นานเสียงด้านนอกก็เงียบกลับไปแล้วจริงๆสินะฉันรู้ว่าฉันนิสัยไม่ดีแต่ฉันไมาชอบจริงๆนี่นา สักพักฉันลุกขึ้นเปิดประตูแง้มๆออกไปมองหาเขาซึ่งไม่อยู่แล้ว " ฮือออออ อึก ฮึกๆๆ ไอ้ผัวขาบ้า ฮิอออออ " ฉันปิดประตูแล้วกระโดดขึ้นเตียงก่อนจะซุกหน้าลงกับหมอนแล้วร้องไห้ทั้งทุบทั้งตีหมอนเปรียบเสมือนตีเขา " ฮึกๆๆ ฮือออออ ไอ้คน อึกๆ ใจร้าย ฮืออออออออ " ฉันร้องไห้ไปด้วยด่า้ขาไปด้วยเขาน่ะคนใจร้ายใจร้ายมากๆ " งอแง " ฉันหันไปมองต้นเสียงที่ดังขึ้น " ฮึกๆๆ กะ..กลับมา อึก ทำไม " ฉันปาดน้ำตาลวกๆแล้วปาหมอนใส่เขาแต่เขารับไว้ได้ " มาหาเมียไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล " เขาพูดแล้วนั่งลงที่ปลายเตียง " ใจร้าย ออกไปเลยนะ " ฉันไล่เขาแล้วหันหน้าหนี ที่หันไม่ใช่ไรหันมาแอบยิ้ม กรี๊ดดดหลัวง้อ " งั้นกูไปละ " อ้าว….เห๊ยยยย " ยะ..หยุดนะ! " ฉันลุกไปดึงเสื้อเขาไว้ " … " เขาเงียบแล้วก้มหน้าลงมามองหน้าฉัน " นะ..หน่าไม่ชะ..ชอบกินผัก " ฉันเม้มปากแน่นบอกเขา " หึๆ น่ารัก " เขาก้มลงมาจุ๊บหน้าผากฉันแล้วกอดฉันไว้ทำให้หัวฉันอยู่ตรงหน้าท้องแน่นๆของเขาพอดี จังหวะนี้แหละขอจับหน่อยนึงน๊าาา ฉันเอื้อมมือไปลูบๆหน้าท้องเขาอย่างเบามือ เพรี๊ย!! มือหนาของเขาฟาดมือฉันอย่างแรง " เจ็บนะ ขอจับหน่อยก็ไม่ได้ " ผละออกแล้วมองเขา " ทะลึ่งอีเด็กดื้อ ขี้แย " งื้ออออละมุนนนนน " แล้วรักมั้ย " ฉันถามเขาอย่างใจจดจ่อ " หึๆ " เขาขำในลำคอแล้วเดินหนีฉันเฉยเลย " ผัวขาาาาาา รักมั้ยยยยบอกมาาาา " ฉันตามเขาไปถามเขาที่นอกห้อง แค่รักไม่รักก็ไม่ยอมบอก