หลายวันต่อมาหลังจากงานศพป๊า สถานะการ์ณในบ้านที่เหี่ยวเฉาก็ดีขึ้นมาบ้างแล้ว
" กินเยอะๆนะม๊า " ฉันตักปลาให้ม๊าเยอะๆเหมือนแต่ก่อนทีม๊าชอบตักให้กิน
" นานแล้วเนาะที่ไม่ได้กินข้าวพร้อมกัน หวังว่าป๊าแกจะดูอยู่บนฟ้านะ " ม๊าพูดออกมาแล้วมองหน้าพวกเรา
" ป๊าต้องยิ้มให้พวกเราอยู่แน่ๆเลยค่ะ " ฉันยิ้มกว้างให้ม๊า
" อืม กินเยอะๆล่ะ " ม๊าหันไปบอกทุกคนบนโต๊ะ
" พี่ยักษ์คะ " ฉันเรียกพี่ยักษ์ที่นั่งอยู่ศาลาคนเดียวตั้งแต่กินข้าวเสร็จ
" อื้อ " เขาหันกลับมามองฉันยิ้มๆ
" พี่เป็นอะไรรึเปล่า " ฉันถามเขาเพราะหลายวันมานี้เขาดูเครียดมากๆ
" ถามจริงๆนะ " ว่าแล้วเขาต้องมีอะไรในใจ
" คะ " ฉันรอฟังคำถามเขาอย่างใจจดจ่อ
" ถ้าห่างกันน้องจะมีคนอื่นมั้ย " เขาพูดกับฉันน้ำตาคลอๆ เหมือนฉันจะเคยพูดคำนี้แล้วนะ
" พี่คิดมากเรื่องนี้เหรอคะ " ฉันยิ้มให้เขาแล้วใช้หลังมือเช็ดน้ำตาให้เขา
" อืม " เขาตอบเต็มปากเต็มคำ
" ให้เวลาเป็น
