" ผมไม่รู้หรอกนะครับว่าคุณรักลูกแบบไหน แต่คุณควรดูแลลูกให้เท่ากันผมไม่ได้จะสั่งสอนนะครับ "
" อืม ไม่รู้สิบางทีฉันก็ลืมสนใจความรู้สึกของน้อยหน่าไปทำเหมือนไม่ใช่ลูกแต่ฉันน่ะรักน้อยหน่านะแต่ความรู้สึกใมันอธิบายยาก " ม๊าเธอปาดน้ำตาออกแล้วยกน้ำเปล่าขึ้นมากิน
" งั้นผมขอดูแลน้องได้มั้ยครับ ผมอยากหมั้นกับน้องไว้ครับ " ผมพูดแล้วมองหน้าม๊าเธอจริงจัง
" ...คิดดีแล้วรึไง " ม๊าเธอกอดอกมองหน้าผมเหมือนกัน
" ครับ ผมคิดดีแล้วคิดมานานมากแล้วด้วย " ผมตอบทันที
" เห้อ...มันก็คงต้องแล้วแต่ลูกฉันแล้วกัน " ผมยิ้มกว้างกับคำตอบแล้วยกมือไหวม๊าเธอ
" ผมจะพาพ่อมาสู่ขอตามพิธีนะครับ " ผมบอกด้วยใบหน้าที่หุบยิ้มไม่ได้
" อืม..แต่ฉันมีอีกเรื่องที่จะให้นายทำ "
" อะไรครับ " ผมถามงงๆ
5 นาทีต่อมา
ม๊าเธอลุกแล้วเดินออกจากร้านไป ผมยิ้มขึ้นมาแล้วรีบจ่ายเงินก่อนจะออกจากร้านเพื่อกลับไปหาอีเมีย
แกร๊ก!
" ไปไหนมาคะ " น้อยหน่
