Part รามอสูร ผมมองร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมามองผม ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ เชี่ย! น้องแม่งโคตรน่ารักเลยว่ะ “ อะ เอ่ออ ก็มันมาลุมเพื่อนพี่ก่อนนี่หว่า “ บ้าชิป! ทำไมเสียงสั่นๆด้วยว่ะ “ แต่พี่ไม่เห็นต้อง ทำร้ายเค้าเลยนี่คะ “ เออเอาว่ะ น้องมันเถียง “ ก็.. (เห้ย!!!มึงทำเพื่อนกูอ่อ?) “ ผมกำลังจะพูดต่อแต่มีเพื่อนของไอ้เวรที่นอนอยู่นี่มาซะก่อน เวรแล้ว! ผมจับมือน้องวิ่งไปทางหลังตึก “ วิ่งตามมาก่อนอย่าพึ่งถามมาก!! “ ผมพูดขึ้นเสียงดัง ทำเอาน้องสะดุ้งแต่ก็วิ่งตามมาโดยดี พอหนีมาไกลพอผมเลยพาน้องหยุด “ แฮ่กๆ แฮ่กๆ “ เสียงน้องหอบ หน้าแดงๆบวกกับน้ำเสียงหอบเหงื่อที่ไหลออกมาเป็นเม็ดเล็กๆมันทำให้ผมจินตนาการ ตอนน้องขึ้นทำเรื่องอย่างว่าให้ ผมคิดแล้วน้องชายผมเริ่มตื่นตัว.. ไอ้เวร!แค่คิดของผมก็เริ่มแข็งแล้วหรอวะ ผมชวนน้องเข้าห้องได้รึเปล่าวะ?? “ แฮ่กๆพอ แฮ่กๆ แล้วค่ะ เห้ออ วิ่งไม่ไหวแล้วค่ะ “ “ น้องไปทำอะไรตรงนั้น มั

