Part รามอสูร
ตุ๊บ! ผมโยนคนตัวเล็กลงบนเตียงก่อนจะคล่อมน้องเอาไว้
“ พ พี่ ราม พะพายกลัวแล้วค่ะ ปล่อยพะพายเถอะนะคะ “
น้องรีบอ้อนผมเลยครับ แต่จังหวะนี้ผมสนที่ไหนล่ะ ยิ่งอ้อนยิ่งน่าจับกด
“ พี่ไม่ปล่อยหรอกครับเพราะพี่จะจับน้องทำเมีย เพราะน้องหลบหน้าพี่ พี่คิดถึงจะตายอยู่แล้วรู้ไหม หื้อออ ฟอดดด~ “ ผมก้มบงไปหอมแก้มคนที่อยู่ใต้ร่างแล้วถามเธอข้างๆหู ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ พ พาย ไม่หนีแล้วคะค่ะ อะออกไปก่อนเถอะนะคะ “
“ พี่จะลงโทษคนที่ดื้อไม่ยอมฟังพี่ ฟังพี่ก่อนได้ไหมครับอย่าหนีพี่เลย แต่ตอนพี่ต้องลงโทษเด็กดื้อก่อน พี่ขอได้ไหมครับ~ นะคนดี “
ผมขอคนตัวเล็กด้วยการพูดจาดีๆ ถึงน้องไม่ให้ผมก็จะทำอยู่ดีครับ5555 น้องมันน่าฟัดเองช่วยไม่ได้
“ นะครับคนดีของพี่ราม “
ผมพยายามโน้มน้าวน้องสักพัก น้องก็หันหน้าหนีผมไม่รอให้น้องตอบแล้วครับ ผมก้มลงไปจูบพะพายแบบนุ่มนวลแล้วสอดลิ้นเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นน้องจนเกิด
