แม่บัว ตื่นขึ้นก่อนไก่โห่ในเช้าวันใหม่ ในครัว เล็กๆ ของเธอเต็มไปด้วย กลิ่นหอม ของ แกงฮังเล และ น้ำพริกหนุ่ม ที่เธอทำขึ้นเอง วันนี้ เธอ มีภารกิจที่ ยิ่งใหญ่ และ ละเอียดอ่อน ที่ต้องทำ นั่นคือ การเป็น ' เพื่อนบ้าน ' ที่ มองไม่เห็น ให้แก่ ปลายฟ้า หญิงสาว ผู้กำลัง ตั้งครรภ์ และ ใจแข็ง
แม่บัว นั่งลงที่โต๊ะ ทบทวน คำพูด ของ พ่อหนุ่มคราม ชายหนุ่ม ที่มี แววตา เจ็บปวด ที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็น เขา ไม่ได้ขอให้เธอทำอะไร ซับซ้อน เขา แค่ขอให้เธอ ใช้ความเมตตา และ ความเห็นอกเห็นใจ ของ คนเป็นแม่ เพื่อ ดูแล ปลายฟ้า อย่างไม่ให้ เธอ ระแคะระคาย
แม่บัว: (ในความคิด: โอ๊ย ! ชีวิต ของ เด็กสองคนนี้ มัน ยุ่งยาก อะไร ขนาดนี้ ! ผู้ชาย ก็ รัก จน ยอม ทิ้ง ทุกอย่าง ! แต่ ผู้หญิง ... ก็ ดื้อ ! ต้องการ อิสรภาพ ! หนี มา ท้อง อยู่ คนเดียว ! ฉัน เข้าใจ ความรู้สึก ของ เขา นะ ! การเป็น แม่ ... มัน ทำให้ เรา ต้องการ ที่จะ แข็งแกร
