ปลายฟ้า ยืนนิ่งมอง คราม ที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า ความจริงใจ ที่หลั่งไหลออกมาพร้อมกับ น้ำตา ของเขา มัน แตกต่างจาก การแสดงออก ใดๆ ที่เขาเคยทำมา การยอมจำนน ของเขาไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่ เป็น การยอมรับ ความรับผิดชอบ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เขา เลือก ความเป็นพ่อ ที่ ต้อง ปกป้อง เหนือ ความเย่อหยิ่ง ของ วิศวกร
คราม ยังคงคุกเข่าอยู่ รอ คำตัดสิน จากเธอ เขา เงยหน้าขึ้นมอง ปลายฟ้า สายตา ของเขา ว่างเปล่า จาก ความคาดหวัง มีเพียง ความมุ่งมั่น ที่ บริสุทธิ์
ปลายฟ้า ไม่พูด อะไร ! เธอ แค่ ส่ายหน้า เบาๆ แล้ว ยื่น มือ ข้างหนึ่ง ออกไป ไม่ถึง ตัว เขา ! เป็น การสั่งการ ที่ รุนแรง แต่ ชัดเจน ให้เขา ลุกขึ้น ! และ ถอยห่าง ออกไป !
ปลายฟ้า: ( เสียง ของ ปลายฟ้า แหบพร่า แต่ หนักแน่น ) " ฉัน ... ฉัน ไม่ให้อภัย นาย ! คราม ! แต่ ... ลูก ของเรา ! ลูก ... ต้องการ ความปลอดภัย ! ฉัน ... ฉัน ยอมรับ ใน พันธสัญญา ของ นาย ! ฉัน จะ กลั
