ในช่วงกลางดึก สองสัปดาห์ ต่อมา ! ความเงียบสงบ ของ บ้าน ถูกทำลาย ด้วย เสียงร้อง ที่ แผ่วเบา แต่ เจ็บปวด ของ ปลายฟ้า ! เธอ สะดุ้งตื่น จากการ บีบรัด ของ ครรภ์ ที่ รุนแรง !
คราม ! ที่ นอน เฝ้าอยู่ ที่ พื้น ข้างๆ เตียง ! ลุกขึ้น มาทันที ราวกับ ว่า เขา ไม่เคย หลับตา ! สายตา ของ เขามอง ปลายฟ้า ด้วย ความตื่นตระหนก เพียง แวบเดียว ! ก่อนที่ ใบหน้า ของ เขา จะกลับมา สงบ และ เด็ดขาด ! ในฐานะ ผู้นำ ที่ ต้อง ควบคุม สถานการณ์ !
ปลายฟ้า: ( เธอ หายใจ ติดขัด ! ใช้ สติ ทั้งหมด ที่เหลืออยู่ ! ) " พี่คราม ! ฉัน ... ฉัน คิดว่า ถึงเวลา แล้ว ! มัน ... มัน เจ็บ มาก ! น้ำ ... น้ำเดิน แล้ว ค่ะ ! เรา ... เรา ต้อง ไป เดี๋ยวนี้ ! "
คราม ไม่พูด อะไร ! เขา ไม่ถาม ! ไม่ลังเล ! สัญชาตญาณ ของ เขา ทำงาน อย่าง สมบูรณ์แบบ ! เขารีบ คว้า เสื้อคลุม มา คลุม ร่าง ที่ สั่นเทา ของ เธอ ! แล้ว อุ้ม เธอ ขึ้นมา ใน อ้อมแขน ที่ อบอุ่น แล
