“อยากได้ไม่อยากได้มันก็เป็นของนายน้อยโดยชอบธรรมอยู่แล้วครับ และถ้านายน้อยยังเอาแต่วิ่งหนีความจริงด้วยการเลือกที่จะไปเรียนต่อต่างประเทศ ทรัพย์สินที่ควรจะเป็นของนายน้อยก็จะตกไปเป็นของคุณกันต์”
กันต์ อิสริยาราชวิถี ชื่อนี้เขาเกลียดเขาไส้ อีกฝ่ายเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขา แถมยังเป็นหลานรักของพ่อเขาด้วย แต่เขากับมันไม่ถูกกันถึงขั้นไม่เผาผีก็ว่าได้
“หึ…ผู้ชายคนนั้นอยากให้ผมกุมอำนาจทุกอย่างของอิสริยาราชวิถี โดยมีเงื่อนไขว่าผมต้องจดทะเบียนสมรส และอยู่แบบคู่ผัวตัวเมียกับลูกสาวบุญธรรมที่เป็นง่อยของเขางั้นสิ”
“ฉันไม่ได้เป็นง่อย! แค่ขาเดินไม่ได้”
คนที่เพิ่งกดวีลแชร์ไฟฟ้าให้เคลื่อนมาถึงเอ่ยแทรกขึ้นเสียงแข็งๆ ท่าทางปากเก่งอวดดีไม่หยอกทำให้เขากระตุกยิ้มมาดร้าย แล้วเหยียดปากเอ่ยอย่างเยาะหยัน
“อยากได้ฉันทำผัวจนตัวสั่นหรือไงหนูน้อย ถึงได้ถ่อสังขารตามมาถึงที่นี่”
“ฉันไม่เคยต้องการคุณในแง่นั้น” เจ้าของ
