“ค่ะ ปกติพลอยจะนัดกินหมูกระทะกับเพื่อนเดือนละครั้ง ความจริงเค้าชวนไปกินวันนี้แต่พลอยบอกว่าไม่สะดวก ก็เลยเปลี่ยนเป็นพรุ่งนี้แทน”
“เพื่อนคนนี้...คงไม่ใช่คนเดียวกับที่ผมเจอวันนั้นสินะ”
“ไม่มีทางเป็นคนเดียวกันหรอกค่ะ คุณก็น่าจะรู้ดีว่าทำไม”
“คุณเคยเล่าแค่ว่าพวกเค้าสองคนทรยศคุณ คุณก็เลยไปแก้แค้นในงานแต่ง แต่คุณไม่เคยบอกว่าถูกพวกเค้าทำอะไรมาบ้าง ไหนๆ ตอนนี้เราสองคนก็อยู่นอกเวลางาน คุณช่วยเห็นผมเป็นเพื่อนใหม่สักคนได้รึเปล่า บอกผมหน่อยสิว่าสองคนนั้นทำให้คุณเจ็บปวดขนาดไหน”
“ทำไมคุณถึงอยากให้พลอยรื้อฟื้นมันนักคะ หรืออยากเห็นพลอยร้องไห้อีก”
“ไม่ ผมแค่อยากจะแน่ใจว่าถ้าหากเจอสองคนนั้นในครั้งหน้า ผมควรจะทำอะไรพวกเค้าดี”
ได้ยินอย่างนั้นเธอก็นึกไปถึงตอนที่เขาปกป้องเธอ ทำให้ความขุ่นเคืองที่เคยมีมาเริ่มเบาบางลงไป
“อย่ารู้เลยค่ะ พลอยไม่อยากให้คุณรู้สึกสมเพชพลอยมากไปกว่านี้”
“ผมไม่เคยสมเพชคุณ ไม่เคยสง
