พอได้ยินเขาสั่งเพื่อนแบบนั้น หญิงสาวถึงกับหันไปมอง ..เขาได้ยินที่เราพูดเหรอ หรือว่าเขาอยากจะค้างที่นี่อีกคืนเหมือนเรา เริ่มจะไม่แน่ใจแล้ว เพราะดูเหมือนเขาจะมีความคิดคล้ายเธอหลายอย่าง
ถึงจะเป็นเพราะเหตุผลใด แต่แพรไหมก็ดีใจที่จะได้ค้างที่นี่ เธออยากเห็นยามค่ำคืนของที่นี่คงจะบรรยากาศดี
"มึงเอาจริงเหรอวะ" เอกหันไปถามมนตรีที่กำลังรูดซิปอุปกรณ์การกางเต็นท์ออกมาอีกครั้ง
"ก็คงต้องตามใจมัน ลองไม่ตามใจมันดูสิ คราวหน้ามึงว่ามันจะมากับเราไหมล่ะ" นี่แหละพวกเขาถึงยังไม่อยากให้เพื่อนมีความรัก เพราะกลัวว่าจะไม่คบก๊วน
"ให้แพรช่วยไหมคะ" แพรไหมรู้สึกเกรงใจเพื่อนๆ ของเขา ก็เลยเดินไปขออาสาช่วยกางเต็นท์
"ขอบคุณครับ แต่ผมว่าคุณช่วยถอยห่างผมหน่อยก็ดี"
"ทำไมเหรอคะ ตัวแพรเหม็นเหรอ" เธอสังเกตหลายครั้งแล้วเพื่อนๆ ของเขาไม่ค่อยมีใครอยากจะคุยด้วย
"ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ แต่พวกผมยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ.."
"กูว่าม
