บทที่ 72

1237 Words

"แล้วนี่กันต์ยังคงออกทริปอยู่เหมือนเดิมเหรอ" ผู้หญิงคนที่ทักชนกันต์ก็ยังคงถามต่อ "อืม" เขาตอบออกไปโดยที่ไม่มองหน้าคนถามแล้ว และนี่แหละคือเหตุผลที่พวกเพื่อนๆ อยากมาทานร้านนี้ เพราะเห็นสาวเสิร์ฟสวย แต่พอเข้ามาแล้วเหมือนว่าจะมีกลิ่นอาย.. "มัวชวนลูกค้าคุยอยู่นั่นแหละ" และทันใดนั้นเสียงเจ้าของร้านก็ตะโกนมา "ขอโทษค่ะ พวกคุณจะรับอะไรเหรอคะ" ผู้หญิงที่ชื่อไหมถึงกับหน้าเปลี่ยนสีเมื่อถูกตะคอกออกมา เพราะรู้สึกขายหน้ามาก ชนกันต์ก็เลยมองดูหน้าเธอแบบเต็มตา แล้วมองไปดูคนที่ตะโกนออกมาจากด้านใน แพรไหมแอบสังเกตสายตานั้น ดูเขาจะเป็นห่วงเธอคนนี้ สั่งอาหารไปแล้วทุกคนก็นั่งรอ โดยที่ไม่มีใครเอ่ยปากถามหรือพูดคุยอะไรกันเลย เพราะไม่อยากจุดประเด็น พออาหารมาแพรไหมก็นั่งทาน เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ที่จริงมันก็ไม่มีอะไรนั่นแหละ แค่เขาทักทายผู้หญิงที่รู้จักกัน แต่ทำไมดูเหมือนว่ามันมีอะไรล่ะ ตกลงมันมีหรือไม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD