"ฉันไม่อยากรู้" หญิงสาวขยับออกห่าง เพราะตอนนี้เขาใกล้เธอเกินไปแล้ว
"ห่างกันเป็นปีๆ ไม่คิดถึงกันบ้างเลยเหรอ"
"นายต้องการจะพูดอะไร" ทอรุ้งยอมรับว่า เขาหล่อขึ้นมาก ขนาดแต่ก่อนเขาไม่หล่อขนาดนี้เธอยังหลงแทบคลั่งตาย
"ถ้าเธอไม่อยากรู้ว่าฉันกลับมาทำไม..ก็ไม่เป็นไร" เขาเห็นแล้วว่าตอนนี้เธอเนื้อหอมขนาดไหน และเธอคงจะมีใจให้ผู้ชายคนอื่นไปแล้ว
"ถ้าลูกตื่นแล้ว เอาไปส่งด้วยแล้วกัน ลูกยังไม่อาบน้ำข้าวก็ยังไม่กิน" พูดจบประโยคหญิงสาวก็รีบออกมาจากห้องของเขา ถ้าตอนนี้ในท้องของเธอมีเด็กอีกคน คงต้องได้รีบผ่าออกอีกเป็นแน่ เพราะหัวใจเต้นแรงขนาดนี้
หญิงสาวกลับมาถึงบ้านก็รีบเข้าไปในห้องนอน เธอเดินไปที่หน้าต่าง แล้วมองผ่านไปโดยที่ไม่เปิดไฟ เขายืนอยู่ตรงนั้นแถมมองมาที่บ้านของเธอ ทอรุ้งก็เลยค่อยๆ ขยับเข้ามาเพราะกลัวว่าเขาจะเห็น
ทั้งสองยืนมองกันผ่านความมืด อยู่แบบนั้นครู่หนึ่งก็มีรถ มาจอดที่หน้าบ้าน
"แม่" ทอรุ้
