"??" ทอรุ้งมองกลับไปทันทีที่ได้ยินเสียงเขาคุยกับลูก หญิงสาวไม่กล้าเดินเข้าไปหา เพราะกลัวเขาจะกลัวคนที่ทำงานรู้ว่าเธอเป็นแม่ของลูก
ชายหนุ่มพูดกับลูกเสร็จก็เงยหน้าขึ้น และก็มองไปทั่ว เพราะตอนนี้พนักงานที่ทำงานออฟฟิศกำลังทยอยกันจะออกไปทานข้าว หลายคนต่างก็หยุดมองเขากับลูกแบบเอ็นดู
"อ้าว..คุณแม่น้องฟ้าใสนี่ครับ" สายตาคมมองมาหยุดอยู่ที่ทอรุ้ง ซึ่งเธอก็มองกลับไปเช่นกัน ดวงตากลมเปิดกว้างขึ้น แล้วมองซ้ายมองขวา เพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดแบบนั้นต่อหน้าหลายคนที่กำลังมองเขากับลูกอยู่
สิ่งที่ผู้จัดการดินพูดออกมา มันทำให้เป้าหมายการมองนั้นเปลี่ยนไป ทุกคนต่างก็มองมาที่ทอรุ้งไม่เว้นแม้แต่เลขาที่เพิ่งจะไล่เธอไป
เสียงฟ้าใสงอแงขึ้น แล้วยื่นมือจะให้แม่อุ้ม ทอรุ้งรีบตรงเข้าไปหาลูก
"หนูมาที่นี่ได้ยังไง นายพาลูกมาทำไม" หญิงสาวพูดเพียงแค่เบาๆ แต่สายตาของเธอมองเขาแบบหนักหน่วงมาก
"ย่าไม่ค่อยสบาย ก็เลยไม่อยา
